Wanda Gugnacka-Fiedor (ur. 1945, zm. 3 grudnia 2019 w Toruniu) – polska uczona, biolożka, specjalizująca się w taksonomii roślin. Doktor habilitowana nauk leśnych, profesor i wieloletnia wykładowczyni Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Polarniczka, badaczka tundry arktycznej i miłośniczka Tatr.
Życiorys W 1972 ukończyła studia na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Od 1972 roku pracowała w Katedrze i Zakładzie Systematyki i Geografii Roślin tego wydziału. W 1981 obroniła pracę doktorską z taksonomii roślin, 29 września 1995 habilitowała się na podstawie oceny dorobku naukowego i pracy zatytułowanej Zmienność morfologiczna i chemiczna europejskich gatunków rodz. Vaccinium L.. W latach 1998–2012 pełniła funkcję kierownika w Zakładzie Taksonomii i Geografii Roślin Wydziału Biologii i Ochrony Środowiska UMK. Od 2001 r. profesor nadzwyczajny w Instytucie Ekologii i Ochrony Środowiska na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi UMK.
Zmarła 3 grudnia 2019 w Toruniu, gdzie została pochowana 9 grudnia 2019 na Centralnym Cmentarzu Komunalnym.
Działalność naukowa Prowadziła badania taksonomiczne głównie w obszarze zmienności morfologicznej i chemicznej oraz ekologii roślin, w szczególności gatunków z rodziny wrzosowatych Ericaceae, w tym rodzaju borówka Vaccinium. Badała także roślinność tundry arktycznej pod kątem sukcesji pierwotnej, typów i dynamiki zbiorowisk, ich produkcji biomasy oraz zależności ekologicznych.
Uczestniczyła w kilku Wyprawach Polarnych UMK na Spitsbergen do Stacji Polarnej UMK Kaffiøyra: III (1978), VIII (1989), XIII (lato 1997), XIX (lato 2000). Prowadziła badania tamtejszej brioflory.
Prowadziła także badania roślinności Kotliny Toruńskiej. W latach 1998–2004 realizowano pod jej kierunkiem szerzej zakrojone badania florystyczno-fitosocjologiczne obszaru poligonu toruńskiego, obejmujące florę i wybrane zbiorowiska roślinne – głównie murawy i wrzosowiska. Analizowano około 40 powierzchniach różnej wielkości i zarejestrowano wtedy prawie 370 gatunków roślin naczyniowych. Nazwy taksonów roślin jej autorstwa oznaczane są skrótem Gugn.
W toku swojej pracy na UMK wypromowała badaczy: dr Ewę Szyp-Sochacką (2000), dr Wojciecha Ejankowskiego (2005) i dr Annę Ponikierską (2010).
Była członkinią Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego, w latach 80. XX w. przewodniczyła Kołu nr 2 przy UMK. Członkini Klubu Polarnego Polskiego Towarzystwa Geograficznego. Od 1974 roku należała do Polskiego Towarzystwa Botanicznego, pełniąc w latach 1983–1985 funkcję sekretarza Oddziału Toruńskiego, a następnie w latach 1995–2001 jego przewodniczącej.
Wybrane publikacje Autorka kilkudziesięciu prac, w tym:
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu Kategoria:Pochowani na Centralnym Cmentarzu Komunalnym w Toruniu Kategoria:Polscy biolodzy XXI wieku Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu Kategoria:Zmarli w 2019 Kategoria:Urodzeni w 1945 Kategoria:Polscy botanicy Kategoria:Polscy badacze rejonów polarnych Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Botanicznego Kategoria:Polscy biolodzy XX wieku