Towarzystwo Kolonii Letnich dla Ubogiej i Słabowitej Dziatwy Warszawy – polska organizacja społeczna, której celem działania była organizacja kolonii letnich dla ubogich dzieci warszawskich.
Jedną z doraźnych form pomocy najuboższym dzieciom Warszawy były organizowane od 1881 kolonie letnie. Ich propagatorem i organizatorem był w Królestwie Polskim dr Stanisław Markiewicz. W 1896 (lub 1894Mikołaj Brenk, Działalność dobroczynna i filantropijna na ziemiach polskich w czasie niewoli narodowej. Zarys problematyki, w: red. Anna Knocińska, Radosław Frąckowiak, POMOC- WSPARCIE – RATOWNICTWO. O optymalizacji rozwoju i edukacji człowieka na różnych etapach życia, Bogucki Wydawnictwo Naukowe, Poznań-Gniezno, 2017, s. 530) działalność organizacyjna w tym zakresie została zalegalizowana przez władze rosyjskie i zatwierdziły one statut Towarzystwa. Rejestracja i rozwój działalności wpłynął na zainteresowanie społeczne tematyką kolonii dziecięcych, a także zwiększył ilość darowizn na ten cel. Działalność Towarzystwa była wzorem dla innych organizatorów kolonii na terenie Królestwa Polskiego, Wielkiego Księstwa Poznańskiego oraz GalicjiEwa Kula, Wprowadzenie do badań nad dziejami kolonii dziecięcych na Kielecczyźnie w latach 1918-1939, w: Studia Pedagogiczne. Problemy Społeczne, Edukacyjne i Artystyczne, nr 9/1994, s. 90.
Przypisy
Kategoria:Pomoc społeczna w Polsce Kategoria:Historia Warszawy Kategoria:Organizacje społeczne Kategoria:Instytucje charytatywne Kategoria:Instytucje pomocy społecznej