Miloš Weingart (ur. 21 listopada 1890 w Pradze, zm. 12 stycznia 1939 tamże) – czeski językoznawca, slawista. Zajmował się językiem i piśmiennictwem staro-cerkiewno-słowiańskim, bizantyjsko-słowiańskimi związkami kulturowymi oraz dziejami i strukturą filologii słowiańskiej.
Życiorys W 1913 r. ukończył studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Karola w Pradze. Od 1919 r. docent; w latach 1919–1921 i od 1927 r. zatrudniony na Uniwersytecie Karola. W 1921 r. uzyskał profesurę; w latach 1921–1927 pracował na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Komeńskiego w Bratysławie.
Dziekan Wydziału Filozoficznego Uniwersytetu Komeńskiego (1924–1925), rektor (1925–1926).
Wybrana twórczość Ke dnešnímu stavu bádání o staroslověnštině (1912) Šafaríkovy práce jazykozpytné (1913) Vývoj českého jazyka (1918) Přehled literatury bulharské (1919) O poměru československém (1921) O podstatě slovanské filologie (1924) Slovanská vzájemnost (1926) O slovníku jazyka staroslovenského (1928) Pojem cirkevnej slovančiny (1930) První česko-církevne-slovanská legenda o sv. Václavu (1934) Rukověť jazyka staroslovanského I.,II. (1937)
Przypisy
Linki zewnętrzne Miloš Weingart – publikacje w bibliotece Polona
Kategoria:Czescy językoznawcy Kategoria:Czescy slawiści Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Zmarli w 1939 Kategoria:Ludzie urodzeni w Pradze Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Karola Kategoria:Rektorzy uczelni