– japońska konserwatywna partia polityczna. Silnie związana ze świeckim, buddyjskim ruchem religijnym Sōka Gakkai (Stowarzyszenie Tworzenia Wartości), działającym w oparciu o nauki XIII-wiecznego mnicha buddyjskiego, Nichirena.
Od 1999 roku (z wyjątkiem lat 2009–2012, kiedy u władzy była Partia Demokratyczna, Minshu-tō; ang. Democratic Party of Japan) jest w koalicji z Partią Liberalno-Demokratyczną (Jiyū-minshu-tō, w skrócie Jimin-tō; ang. Liberal Democratic Party, LDP).
W październiku 2025 partia wycofała się z koalicji z LDP i postanowiła przejść do Opozycji. W styczniu 2026 roku zdecydowała połączyć się z Konstytucyjną Partią Demokratyczną i stworzyć Sojusz Centro-Reformistyczny (中道改革連合 Chūdō Kaikaku Rengō). W przedterminowych wyborach, w 2026 roku, sojusz ten uzyskał 49 mandatów.
Historia Początki partii sięgają 1961 roku wraz z powołaniem Kōmei Seiji Renmei (公明政治連盟, Ligi Polityki Czystych Rządów lub inaczej Politycznej Federacji na rzecz Czystych Rządów). Rok później utworzono organ prasowy Kōmei Shimbun. W 1964 roku powstała partia polityczna o nazwie Kōmeitō (Partia Czystych Rządów, ang. Clean Government Party). Od lat 70. XX wieku utrzymuje poparcie na poziomie około 10%.
W latach 90. XX wieku w japońskim krajobrazie politycznym zaszły poważne przemiany. Kōmeitō została oficjalnie rozwiązana w 1994 roku, aby stać się partnerem rządu koalicyjnego. Współpraca zakończyła się niepowodzeniem i byli parlamentarzyści Kōmeitō połączyli siły, aby w 1998 roku utworzyć Shin-Kōmeitō (Nową Komeito).
Obecna bardziej umiarkowana i centrowa partia, w październiku 1999 roku dołączyła do koalicji z rządzącą LDP, która potrzebowała Kōmeitō do utrzymania większości w Zgromadzeniu Narodowym.
W 2003 roku partia zgodziła się na wprowadzenie tymczasowej ustawy legalizującej rozmieszczenie sił japońskich w Iraku. Została ona wniesiona pod obrady przez rząd premiera Jun’ichirō Koizumiego i przyjęta jako: Humanitarian Relief and Iraqi Reconstruction Special Measures Law („Ustawa o pomocy humanitarnej i specjalnych środkach w zakresie odbudowy Iraku”), co pozwoliło na ominięcie „pokojowej konstytucji” i poparcie sił amerykańskich w czasie wojny z IrakiemDo obowiązków oddziałów japońskich należały takie zadania, jak: oczyszczanie wody, odbudowa i przywracanie obiektów publicznych dla ludności irackiej..
W wyborach do parlamentu w latach 2003 i 2004 poradziła sobie dzięki niezwykle zaangażowanej i dobrze zorganizowanej bazie wyborczej Sōka Gakkai.
W wyborach powszechnych w 2012 roku koalicja LDP/Komeito powróciła do władzy. Akihiro Ōta, były lider partii, został ministrem ziemi, infrastruktury, transportu i turystyki.
We wrześniu 2014 roku partia zmieniła nazwę w języku angielskim z Nowej Komeito na Komeito (Komeito Party).
W lipcu 2015 roku Komeito poparła dążenie premiera Shinzō Abe do zmiany konstytucji, aby dać Japońskim Siłom Samoobrony (Jieitai) ograniczone uprawnienia do walki w konfliktach zagranicznych po raz pierwszy od czasów II wojny światowej, co pozwoliłoby „Siłom Samoobrony na ściślejszą współpracę ze Stanami Zjednoczonymi poprzez zapewnienie wsparcia logistycznego, a w pewnych okolicznościach zbrojnego wsparcia w konfliktach międzynarodowych” oraz „uzupełnienie wytycznych w dwustronnej umowie dotyczącej współpracy sił japońskich i amerykańskich, które zostały podpisane przez oba narody” wcześniej w 2015.
Pomimo ewolucji politycznej, jaką przeszła partia na przestrzeni lat, jej podstawowe ideały i zasady pozostają takie same: dać głos polityczny najsłabszym i niedostatecznie reprezentowanym członkom społeczeństwa w kwestiach pokoju, zabezpieczenia społecznego, edukacji, środowiska i praw człowieka.
Relacje z Sōka Gakkai Kōmeitō nazywana jest „politycznym ramieniem” Sōka Gakkai mimo formalnego odseparowania się partii od religijnej grupy w 1970. Relacje pomiędzy Nową Komeito i Komeito a Sōka Gakkai były przedmiotem debat, a także narzędziem politycznego nacisku i krytyki rywali. Stanowisko partii w tej sprawie było jednak wielokrotnie potwierdzane: Sōka Gakkai to główny elektorat, który zarówno na szczeblu lokalnym, jak i krajowym, popiera partię ze względu na zasady i cele polityczne. Kolejne rządy konsekwentnie podtrzymywały konstytucyjność relacji pomiędzy partią a stowarzyszeniem, utrzymując od dziesięcioleci, że nie narusza ona zasady rozdziału religii i państwa.
Liderzy Obecnym liderem Komeito jest urodzony w 1952 w Hitachinaka prawnik Natsuo Yamaguchi, a sekretarzem generalnym Tetsuo Saitō. thumb|left|350px|Natsuo Yamaguchi, szef partii thumb|350px|Tetsuo Saitō, sekretarz generalny Kōji Harashima (1964) Takehisa Tsuji (1964-1967) Yoshikatsu Takeiri (1967-1986) Jun’ya Yano (1986-1989) Kōshirō Ishida (1989-1994) Tomio Fujii (1994-1998) Toshiko Hamayotsu (1998) Takenori Kanzaki (1998-2006) Akihiro Ōta (2006-2009) Natsuo Yamaguchi (2009-obecnie)
Wyniki wyborów thumb|300px|Aktywiści partii przed zamkiem Himeji thumb|300px|Kampania wyborcza szefa partii do Izby Radców, 2013
Izba Reprezentantów RokGłosy% głosówMandaty± (%)19672,472,3715,4nowa partia19695,124,66610,919724,436,7558,519766,177,30010,919795,282,6829,819805,329,9429,019835,745,75110,119865,701,2779,419905,242,6758,019935,114,3518,120007,762,03213,020038,733,44414,820058,987,62013,320098,054,00711,520127,116,47411,920147,314,23613,720176,977,71212,5
Izba Radców RokGłosy% głosówMandaty± (%)19624,124,26911,5nowa partia19655,097,68213,719686,656, 77115,519715,626,29314,119746,360,41912,119777,174,45914,219806,669,38711,919837,314,46515,719867,438,50113,019896,097,97110,919926,415,50314,319987,748,30113,820018,187,80415,020048,621,26515,420077,765,32913,220107,639,43213,020137,568,08214,220167,572,96013,520197,572,97313,0
Organ prasowy Partia wydaje swoją oficjalną gazetę Kōmei Shimbun. Nakład 800 tys. egzemplarzy.
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne Oficjalna strona partii Historia partii The Asia-Pacific Journal: Has Komeito Abandoned its Principles? Public Perception of the Party’s Role in Japan’s Security Legislation Debate Soka Gakkai International Polska
Kategoria:Partie konserwatywne Kategoria:Partie i ugrupowania w Japonii Kategoria:Buddyzm japoński