Leone Nakarawa (wym. , ur. 2 kwietnia 1988 w Tavui) – fidżyjski rugbysta występujący na pozycji a, reprezentant kraju zarówno w odmianie piętnasto-, jak i siedmioosobowej. Złoty medalista olimpijski z Rio de Janeiro, brązowy medalista i dwukrotny uczestnik pucharu świata w rugby 7 oraz trzykrotny uczestnik pucharu świata w wariancie piętnastoosobowym.
Młodość i kariera amatorska Nakarawa pochodzi z wioski Mokoisa na wyspie Kadavu, później wychowywał się w miasteczku Tavua na Viti Levu. Uczęszczał do Vatukoula Primary School i Tavua College.
Choć grywał w rugby jako dziecko (często na pozycji ), to w wieku 13 lat na polecenie rodziców skupił się na nauce. W wolnym czasie grywał w siatkówkę i touch rugby (odmianę z ograniczonym kontaktem fizycznym). Do rugby wrócił w wieku 18 lat, kiedy rozpoczął treningu z miejscową drużyną w Vatukouli, krótko przed zaciągnięciem się do wojska. Jego pierwszym zespołem było Army Green, obok Army Red jedna z dwóch wojskowych drużyn występujących w fidżyjskich rozgrywkach. W jej barwach występował w półamatorskich zawodach organizowanych przez Suva Rugby Union tak w „piętnastkach”, jak i w rugby 7. Równolegle w zmaganiach pomiędzy poszczególnymi regionami (Skipper Cup, Farebrother-Sullivan Trophy) reprezentował właśnie Suvę. W 2008 roku, po odkryciu przez selekcjonera reprezentacji Ilivasiego Tabuę został zakwalifikowany do krajowego programu High Performance Unit i otrzymał sportowe stypendium.
Kariera klubowa W trakcie pucharu świata w 2011 roku podano, że Fidżyjczyk zawarł porozumienie z angielskim klubem Saracens F.C. Ostatecznie kontrakt nigdy nie został wypełniony, a Nakarawa w listopadzie ponownie przystąpił do rozgrywek na Fidżi. Wspieracz trafił do Europy dopiero w sierpniu w 2013 roku, kiedy podpisał dwuletnią umowę ze szkocką drużyną Glasgow Warriors. Już w debiutanckim sezonie wystąpił w 17 spotkaniach ligi Pro12 i czterech spotkaniach grupowych Pucharu Heinekena. W rodzimej lidze ekipa z Glasgow dotarła do finału rozgrywek, w którym jednak uległa Leinster Rugby 34:12. To, co nie udało się w roku 2014, powiodło się rok później. Szkoci ponownie awansowali do finału, w którym pewnie, 31:13 pokonali Irlandczyków z Munster Rugby, po raz pierwszy w swojej historii sięgając po tytuł w lidze Pro12. Sam Nakarawa został okrzyknięty zawodnikiem meczu. W międzyczasie, przedłużył swój kontrakt do roku 2017.
Zgodnie z zarządzonym przez Scottish Rugby Union draftem sporadycznie występował w drużynach półamatorskiej Premiership – Glasgow Hawks (w sezonie 2013/2014) oraz Stirling County (2014/2015)
W kwietniu 2016 roku zespół Warriors poinformował, że przystał na rozwiązanie kontraktu Fidżyjczyka z końcem sezonu 2015/2016. Wskazywano wówczas, że nowym klubem Nakarawy najprawdopodobniej zostanie francuski Racing 92 szukający zastępstwa dla odchodzącego Luke’a Charterisa. Do podparyskiego klubu wspieracz dołączył ostatecznie w połowie września. W swoim pierwszym sezonie wystąpił w 22 spotkaniach Top 14, w których zdobył aż osiem przyłożeń, szybko stając się jedną z gwiazd zespołu. Z ekipą Racingu dotarł do półfinału ligi, gdzie ostatecznie uległ . Wynik drużynowy powtórzył w kolejnej edycji rozgrywek, kiedy to „Les Racingmen” musieli uznać wyższość . W tym samym miesiącu Nakarawa wraz z francuskim klubem awansował do wielkiego finału europejskiego Pucharu Mistrzów, w którym rywalizował z Leinster. Lepsza okazała się być ekipa z Irlandii, która zwyciężyła 15:12. Nakarawa, który w pełnym wymiarze czasowym wystąpił we wszystkich dziewięciu spotkaniach swojej drużyny, po zakończeniu zmagań został wybrany najlepszym zawodnikiem na kontynencie według EPCR.
Sezon 2018/2019 po względem drużynowym był dla ekipy Racingu zdecydowanie mniej udany: zmagania tak w rodzimej lidze, jak i w europejskich pucharach zakończyła ona już na etapie ćwierćfinałów (porażka odpowiednio z i Stade Toulousain). Pomimo tego Nakarawa dzięki swojej imponującej formie ponownie nominowany był do miana najlepszego zawodnika w Europie.
Kariera reprezentacyjna W 2008 roku 20-letni Nakarawa został włączony do składu Fiji Warriors, obok Fiji Barbarians jednej z dwóch fidżyjskich drużyn o statusie zbliżonym do drugiej reprezentacji kraju. W barwach Warriors wystąpił w meczu z drugą reprezentacją Rumunii. W kwietniu 2009 roku ponownie dołączył do ekipy Fiji Warriors, tym razem na turniej Pacific Rugby Cup 2009, podczas którego zebrał bardzo dobre oceny. Po zwycięstwie w rozgrywkach, w których rywalizowało sześć drużyn (po dwie z Fidżi, Samoa i Tonga), część zawodników otrzymała powołania do pierwszej reprezentacji na zbliżający się Puchar Narodów Pacyfiku. Wśród nich znalazł się także Nakarawa. Zadebiutował, wchodząc z ławki w wyjazdowym spotkaniu z zespołem Tonga. W kolejnym meczu, z Junior All Blacks wystąpił już w podstawowym zestawieniu. W listopadzie był członkiem kadry na spotkania w Europie, wystąpił w pierwszym składzie w meczach z Irlandią i Rumunią. W pierwszej połowie 2010 roku Nakarawa ponownie uczestniczył w zmaganiach Warriors (Pacific Rugby Cup 2010). Następnie znalazł się w składzie nowo powołanej drużyny Fidżi A, w pełni oficjalnej drugiej reprezentacji. Wraz z nią brał udział w dwumeczu ze swoim odpowiednikiem z Tonga (pod nazwą Punjas Rugby Series). W dalszej części roku wrócił do pierwszej reprezentacji na mecze podczas Puchar Narodów Pacyfiku.
Rok 2011 Fidżyjczyk rozpoczął od uczestnictwa w zgrupowaniu reprezentacji w rugby 7. W maju otrzymał pierwsze powołanie, na wchodzące w skład cyklu World Sevens Series turnieje w Londynie i Edynburgu. Następnie wraz z kadrą w odmianie piętnastoosobowej rozpoczął przygotowania do zbliżającego się pucharu świata w Nowej Zelandii. Uczestniczył w kolejnej edycji Pucharu Narodów Pacyfiku oraz w kontrolnych spotkaniach z reprezentacją Tonga. W drugim, przegranym meczu Nakarawa pojawił się na boisku jako rezerwowy i zdobywając przyłożenie w ostatniej akcji spotkania, przechylił szalę zwycięstwa w dwumeczu na korzyść Fidżi. Bezpośrednio po tym meczu ogłoszony został skład reprezentacji na puchar świata – młody wspieracz znalazł się na ostatecznej 30-osobowej liście. Podczas nowozelandzkiego turnieju Nakarawa rozpoczął wszystkie cztery mecze swojego zespołu, notując przyłożenie w pierwszym pojedynku z Namibią. Dobre występy sprawiły, że występujący wciąż w rodzimej lidze zawodnik na stałe zadomowił się w pierwszym składzie reprezentacji.
W 2012 roku ponownie brał udział w Pucharze Narodów Pacyfiku. Rok później uczestniczył w niektórych turniejach „siódemek” z cyklu Sevens Series (w Hongkongu, Tokio, Glasgow i Londynie), w którym Fidżyjczycy zajęli ostatecznie 3. miejsce. Zwieńczeniem sezonu reprezentacyjnego był rozgrywany w Moskwie puchar świata. Reprezentacja Fidżi z Nakarawą w składzie dotarła wówczas do półfinału (porażka z Nową Zelandią), ostatecznie zdobywając brązowy medal po zwycięstwie nad Kenią. Pod koniec listopada zawodnik wystąpił w swoim jedynym w tym roku meczu reprezentacji „piętnastek”, kiedy ta z okazji 100-lecia fidżyjskiego rugby na Twickenham Stadium mierzyła się z Barbarian F.C.
W 2014 roku ponownie wziął udział w Pucharze Narodów Pacyfiku, jak również w barażu o awans do kolejnej edycji pucharu świata. W meczu z Wyspami Cooka, zwycięzcą Oceania Cup 2013 Fidżyjczycy rozgromili swoich rywali 108:6 i zakwalifikowali się do turnieju rozgrywanego w kolejnym roku na angielskich boiskach. W lipcu i sierpniu 2015 roku Nakarawa z drużyną zwyciężył w rozgrywanym w poszerzonym składzie Pucharze Narodów Pacyfiku. W spotkaniach z Samoa – tak w fazie zasadniczej, jak i w wielkim finale – wspieracz zdobył po dwa przyłożenia. Niedługo później zawodnik otrzymał powołanie do kadry na puchar świata. Podczas mistrzostw Fidżyjczycy rywalizowali z bardzo wymagającymi rywalami: Anglią, Australią i Walią. Nakarawa wystąpił w podstawowym składzie we wszystkich czterech meczach grupowych – w ostatnim z nich (jedynym wygranym), z Urugwajem urodzony w Tavui zawodnik zdobył jedno z przyłożeń swojej ekipy. Po fazie grupowej Nakarawa przewodził w turniejowych statystykach w kategorii podań po szarży (offloads) i odbiorów piłki w rucku. Był także jednym z najlepszych zawodników w grze otwartej. Po zakończeniu zmagań został wybrany do oficjalnej „drużyny marzeń” rozgrywek.
W kolejnym roku Nakarawa łączył występy w reprezentacjach piętnasto- i siedmioosobowej. W czerwcu wystąpił w obu spotkaniach Pucharu Narodów Pacyfiku (zwycięstwo reprezentacji Fidżi). Jednocześnie wraz z reprezentacją „siódemek” rozpoczął przygotowania do turnieju olimpijskiego. Wystąpił w turnieju Paris Sevens, a kadra Fidżi ostatecznie zwyciężyła w całorocznych zmaganiach. Znalazł się także w składzie reprezentacji na Igrzyska Olimpijskie w Rio de Janeiro. W czasie turnieju Fidżyjczycy dotarli do finału, pokonując po drodze między innymi reprezentację Japonii. W spotkaniu decydującym o medalach drużyna z Oceanii nie dała szans Wielkiej Brytanii (wynik 43:7), a Nakarawa zdobył jedno z przyłożeń. Wywalczony przez rugbystów krążek był pierwszym medalem olimpijskim w historii Fidżi.
W kolejnych sezonach reprezentacyjnych Nakarawa ponownie występował w reprezentacji piętnastoosobowej. W czerwcu 2017 roku uczestniczył w wygranych meczach testowych ze Szkocją czy Włochami. Miesiąc później ponownie sięgnął po Puchar Narodów Pacyfiku, zdobywając przyłożenia w obu spotkaniach turnieju. Dzięki turniejowemu zwycięstwu reprezentacja Fidżi wywalczyła awans na kolejny puchar świata w 2019 roku. Triumf w rozgrywkach Pucharu Narodów Pacyfiku Nakarawa wraz z drużyną powtórzył w roku 2018 (czwarte zwycięstwo Fidżi z rzędu). Następnie w lipcu uczestniczył w rozgrywanym w San Francisco pucharze świata w rugby 7. Pełnił tam funkcję wicekapitana reprezentacji, a jego drużyna po porażce z Południową Afryką zajęła ostatecznie miejsce czwarte.
W roku 2019 Nakarawa podczas kolejnej edycji Pucharu Narodów Pacyfiku pod nieobecność Dominiko Waqaniburotu w spotkaniu z Kanadą po raz pierwszy w swojej karierze pełnił funkcję kapitana reprezentacji. Niedługo po zakończeniu zmagań (Fidżi zajęło drugie miejsce, za Japonią) wspieracz Racing 92 znalazł się w składzie reprezentacji na puchar świata. Podczas turnieju w Japonii Fidżyjczycy zajęli trzecie miejsce w grupie, wygrywając zaledwie jedno spotkanie. Ich porażka w meczu z Urugwajem, w którym Nakarawa został wystawiony do gry na nietypowej dla niego pozycji a, stanowiła jedną z największych niespodzianek fazy grupowej.
Statystyki Stan na 9 października 2019 r. Statystyki dotyczą reprezentacji piętnastoosobowej. Występy na arenie międzynarodowej Drużyna narodowaRokMeczePunkty2009302010202011710201260201310201460201510252016452017820201860201985Suma6165
Przyłożenia na arenie międzynarodowej Lp.DataMiejscePrzeciwnikRozgrywki1. 11 sierpnia 2011 Churchill Park, Lautoka mecz testowy (Punjas Rugby Series)2. 10 września 2011 Rotorua International Stadium, Rotorua Puchar Świata w Rugby 20113. 24 lipca 2015 Cal Expo Field, Sacramento Puchar Narodów Pacyfiku 20154.5. 3 sierpnia 2015 Swangard Stadium, Burnaby Puchar Narodów Pacyfiku 20156.7. 6 października 2015 Stadium MK, Milton Keynes Puchar Świata w Rugby 20158. 19 listopada 2016 Twickenham Stadium, Londyn mecz testowy9. 8 lipca 2017 Teufaiva Sport Stadium, Nukuʻalofa Puchar Narodów Pacyfiku 201710. 15 lipca 2017 Apia Park, Apia Puchar Narodów Pacyfiku 201711. 11 listopada 2017 Stadio Angelo Massimino, Katania mecz testowy12. 25 listopada 2017 Parc des Sports et de l’Amitié, Narbona mecz testowy13. 3 sierpnia 2019 Stadion Narodowy, Suva Puchar Narodów Pacyfiku 2019
Styl gry