Ana de Mendoza y de la Cerda, hiszp. Doña Ana de Mendoza y de la Cerda (ur. 29 czerwca 1540 w Cifuentes, zm. 2 lutego 1592 w Pastranie) – hiszpańska arystokratka. Niektóre legendy o de Mendoza jako księżnej pojawiają się w dramacie Friedricha Schillera Don Carlos i operze Giuseppego Verdiego pod tym samym tytułem, Don Carlos.
Życiorys Córka peruwiańskiego wicekróla młodo straciła wzrok w prawym oku, ćwicząc sztukę szermierki.
De Mendoza była hrabiną Melito i księżną Pastrana. Poślubiła Ruy Gómeza de Silvę, pierwszego księcia Eboli, gdy miała 13 lat (w 1553), z polecenia regenta Hiszpanii, przyszłego króla Filipa II HabsburgaHenry Kamen: Philip of Spain. Yale University Press. 1998, s. 85, 166. Jej mąż był głównym radnym i ulubieńcem Filipa, a od 1559 księciem Eboli. Jej przyjaciółką była królowa, Elżbieta WalezjuszkaHenry Kamen, Philip of Spain, s. 166, 342.
Późniejsza intryga Po śmierci męża w 1573 spędziła trzy lata w klasztorze. Do życia publicznego wróciła w 1576 tworząc sojusz na dworze z podsekretarzem stanu króla, Antonio PérezemJ. H. Elliott (2002). Imperial Spain, 1469-1716. W 1579 oboje zostali oskarżeni o zdradę tajemnic państwowych, które doprowadziły do aresztowania Any de Mendoza.
Księżna zmarła 13 lat później, 2 lutego 1592 w więzieniu.
Następcy Ana, księżniczka Eboli, miała dziesięcioro dzieci:
Diego (ok. 1558–1563); Ana de Silva y Mendoza (1560–1610) wyszła za mąż w 1572 za Alonsa Perez de Guzman el Bueno; Rodrigo de Silva y Mendoza (1562–1596), drugi książę Pastrana; Pedro de Silva y Mendoza (ok. 1563); Diego de Silva y Mendoza (1564–1630), pierwszy markiz Alenquer; Ruy de Silva y Mendoza (1565–), pierwszy markiz La Eliseda; Fernando de Silva y Mendoza, później Pedro González de Mendoza (1570–1639); Maria de Mendoza y Maria de Silva (ok. 1570); Ana de Silva y Mendoza (1573–1614).
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1540 Kategoria:Zmarli w 1592