Mychajło Siengalewycz, , pol. Michał Sięgalewicz albo Siengalewicz, także Schilling-Sięgalewicz (ur. 1823, zm. 29 grudnia 1894 we Lwowie) – duchowny greckokatolicki, poseł do austriackiej Rady Państwa.
Życiorys W 1847 uzyskał święcenia kapłańskieParlament Österreich Republik, Franz Adlgasser, Kurzbiografie Siengalewicz (Singalewicz, Singalevyč), Michael (Mychajlo) von – Parlamentarier 1848-1918 online [24.10.2019]. W latach 1848–1849 wikary w parafii gr.-kat. w Śniatyniu Następnie kapelan i spowiednik arcybiskupa lwowskiego Mychajło Lewickiego (1850–1854). Był od 1855 do 1973 proboszczem parafii w Rosochaczu w pow. kołomyjskim oraz vice-dziekanem (1865)Handbuch des Statthaltarei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1865, s. 387; i dziekanem żukowskim (1866–1873)Handbuch des Statthaltarei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1866, s. 398; 1867, s. 397; 1868, s. 398; 1869, s. 398; Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1870, s. 325; 1871, s. 329; 1872, s. 314; 1873, s. 313;. Radca i kanclerz (1873–1883), następnie scholastyk (1883–1887) gr.-kat. Konsystorza Metropolitarnego we LwowieSzematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1874, s. 337, 338; 1875, s. 337, 338; 1876, s. 328, 329; 1877, s. 333, 334; 1878, s. 320, 321; 1879, s. 318, 319; 1880, s. 312, 313; 1881, s. 312, 313; 1882, s. 310, 311; 1883, s. 312, 313; 1884, s. 301; 1885, s. 299; 1886, s. 299; 1887, s. 298, 299;, od 1887 aż do śmierci archiprezbiter (proboszcz) kapituły archidiecezji lwowskiej. Od 1885 prałat honorowy Jego Świątobliwości.
Poseł do austriackiej Rady Państwa VII kadencji (22 września 1885 – 23 stycznia 1891) wybrany w kurii IV (gmin wiejskich) w okręgu wyborczym nr 16 (Kałusz-Wojniłów-Dolina-Bolechów-Bóbrka-Chodorów)Józef Buszko, Polacy w parlamencie wiedeńskim – 1848-1918, Warszawa 1996, s. 393.. W wyborach w 1885 roku pokonał radykalnego kandydata ruskiego Juliana Romanczuka. Zwycięstwo Siengalewicza popartego przez metropolitę Sylwestra Sembratowycza, rozczarowało kręgi moskalofilskie, ponieważ był on w kościele greckokatolickim przeciwnikiem prawosławia i miał pojednawczy stosunek do PolakówJohn Paul Himka. Religion and Nationality in Western Ukraine: The Greek Catholic Church and the Ruthenian National Movement in Galicia, 1870-1900. London 1999. s. 136, online. . W parlamencie był członkiem Klubu Ruskiego (Klub der Ruthenen).
Przypisy
Kategoria:Galicyjscy duchowni Kategoria:Posłowie do Rady Państwa w Wiedniu VII kadencji Kategoria:Ukraińscy posłowie do Rady Państwa w Wiedniu Kategoria:Urodzeni w 1823 Kategoria:Zmarli w 1894 Kategoria:Ukraińscy duchowni greckokatoliccy