Batalion Pionierów Nr 10 (PB. 10) – oddział pionierów cesarskiej i królewskiej Armii.
Historia batalionu Z dniem 1 maja 1893 roku, w Przemyślu (10 Korpus), został sformowany Batalion Pionierów Nr 10. Nowa jednostka została utworzona z 2. Batalionu Polowego w Przemyślu należącego do Pułku Inżynieryjnego Nr 2, którego komenda znajdowała się w Wiedniu.
Z dniem 1 października 1912 roku 5. kompania została włączona w skład nowo utworzonego Batalionu Saperów Nr 10, który stacjonował w tym samym garnizonie.
Batalion był podporządkowany komendantowi miejscowej 48 Brygady Piechoty, należącej do 24 Dywizji Piechoty.
W 1913 batalion zajmował koszary przy ówczesnej przy ul. Lipowej 5. (według stanu z 1899 roku była to grupa baraków nr III przy ul. Lipowej Dolnej 5 i Lipowej Górnej 15, oznaczona tymi samymi numerami konskrypcyjnymi 266, 361 i 489)..
W czerwcu 1914 roku struktura narodowościowa żołnierzy batalionu kształtowała się następująco: Polacy – 50%, Ukraińcy – 30%, inni – 20%.
Kadra Komendanci batalionu ppłk Emanuel Wawra (1893) mjr Joseph Paur (1899) mjr Oskar Bolberitz von Bleybach (1904 – 1906 → komendant 2. baonu IR. 5) mjr / ppłk Johann Mischek (1906 – 1913 → inspektor pionierów w Linzu) ppłk Joseph Watzek (od 1913)
Oficerowie kpt. Stefan Majewski por. Mieczysław Miller por. Józef Ziętkiewicz ppor. Kazimierz Hornoff ppor. rez. Gustaw Andrzej Mokrzycki ppor. Karol Schramm ppor. rez. Oswald Unger
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Cesarska i Królewska Armia w Przemyślu Kategoria:Pionierzy i saperzy cesarskiej i królewskiej Armii Kategoria:Austro-węgierskie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1893 Kategoria:Austro-węgierskie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1917