DeSoto Firedome – samochód osobowy klasy wyższej (pełnowymiarowej) produkowany pod amerykańską marką DeSoto w latach 1952–1959, w ramach czterech generacji.

Początkowo, od 1952 roku stanowił zwieńczenie gamy modeli osobowych firmy, następnie od 1955 roku modelowego został zdegradowany do roli jej tańszego modelu. Napędzały go wyłącznie silniki benzynowe w układzie V8; wersje nadwoziowe obejmowały w różnych okresach czterodrzwiowy sedan, kombi, dwu- i czterodrzwiowy hardtop (o nazwie Sportsman lub Seville) oraz dwudrzwiowe coupé i kabriolet.

Pierwsza generacja

thumb|left|Wrak DeSoto Firedome kombi (Station Wagon) z 1952 roku Model Firedome pojawił się w gamie DeSoto 14 lutego 1952 roku (nietypowo dla amerykańskich samochodów, w trakcie roku modelowego), jako sztandarowy model marki. Należał do generacji samochodów DeSoto wprowadzonej w 1949 roku i utrzymującej się z niewielkimi zmianami stylistycznymi do 1952 roku. Bazował na modelu DeSoto Custom, a nowością było w nim wprowadzenie ośmiocylindrowego silnika Firedome, w układzie V8 (po raz pierwszy dla tej marki od 1931 roku). Była to jednostka z rodziny Hemi, o pojemności 276,1 cali sześciennych (4,5 l) i mocy 160 KM. Napęd był przenoszony na tylną oś przez trzybiegową mechaniczną skrzynię biegów, za dopłatą dostępny był nadbieg albo skrzynia ze sprzęgłem hydrokinetycznym (Fluid Drive) lub skrzynia półautomatyczna (Fluid Torque Drive); The Brilliant New DESOTO, 1959 (prospekt).

Samochody te miały cechy stylistyki z poprzedniego roku, jak wysokie nadwozie z wystającymi tylnymi błotnikami, dzieloną szybą przednią, konserwatywną linią dachu i atrapą chłodnicy z dziewięcioma chromowanymi pionowymi żebrami i dwoma poziomymi belkami zachodzącymi na boki, mieszczącymi światła postojowe. Wyróżnik tegorocznych modeli stanowił napis DESOTO na masce, złożony z dużych metalowych liter, oraz w przypadku tego modelu, nazwa pisanką „FireDome” i liczba cylindrów „8” na bokach błotników przednich za kołamiThe Brilliant New DESOTO, 1959 (prospekt). Dodatkowo model ten otrzymał ozdobny wlot powietrza na masce do filtra powietrza. Na liście dodatkowego wyposażenia pojawiły się w tym roku – po raz pierwszy u DeSoto – elektrycznie opuszczane szyby i wspomaganie kierownicy (199$) oraz hamulców (poza DeSoto, wspomaganie hamulców w tym roku było dostępne jedynie w samochodach wyższego segmentu cenowego). DeSoto tej generacji cenione były za wygodę wysokich siedzeń, przestronność, komfort jazdy, dobrą amortyzację, a także solidność wykonania.

Firedome dostępny był w pierwszym roku jako czterodrzwiowy sedan, dwudrzwiowy hardtop o nazwie Sportsman, dwudrzwiowe coupé (ang. Club Coupe), dwudrzwiowy kabriolet (Convertible) oraz czterodrzwiowe kombi (Station Wagon). Wszystkie modele były sześcioosobowe, o rozstawie osi 125,5 cala (3187 mm), z oponami rozmiaru 7,60 × 15. Ponadto oferowano ośmioosobową limuzynę (przedłużony sedan) o długości 5700 mm, na podwoziu o rozstawie osi 139,5 cala (3543 mm).

Przyspieszenie do 97 km/h według testów ze skrzynią Fluid Torque Drive wynosiło 15,2 s, prędkość maksymalna według licznika 172 km/h (realnie ok. 157 km/h), a czas startu na 1/4 mili: 21 s. Oceniany był wówczas jako jeden z najszybszych sedanów na rynku.

Firedome stał się po wprowadzeniu najdroższym modelem marki. Sama marka DeSoto była marką produkującą samochody pełnowymiarowe (ang. full size) z wyższego średniego segmentu cenowegoŚrednia cen DeSoto wynosiła 2937 dolary przy średniej na rynku 2598 dolarów. Cena modelu bez wyposażenia dodatkowego wynosiła od 2700 dolarów za coupe i 2721 dolarów za sedan do 3354 dolarów za kombi i 3523 za wydłużony sedan. Firedome należał do wyższej średniej półki cenowej, konkurując z samochodami takimi, jak Buick Super, Chrysler Windsor, Hudson Hornet, Oldsmobile 98. Mimo późnego wprowadzenia na rynek, modele z silnikiem V8 okazały się popularne i ich sprzedaż sięgnęła prawie połowy produkcji DeSoto w tym roku (48,64%). Wyprodukowano na rynek amerykański 45 800 Firedome, w tym 35 651 zwykłych sedanów, 550 kombi i tylko 50 przedłużonych sedanów.

Model 1952 – dane techniczneWymiary: • Rozstaw osi: 3188 mm (125,5″) • Długość: 5291 mm (208,3″) • Szerokość:1900 mm (74,8″) • Wysokość: 1687 mm (66,4″) • Masa własna: 1667 – 1962 kg • Prześwit: 190 mm • Rozstaw kół: 1430 mm przód, 1513 tył • Szerokość siedzeń: 1556 mm przód, 1470 mm tyłNapęd:• Silnik:Firedome – gaźnikowy, V8 Hemi OHV, chłodzony cieczą, umieszczony podłużnie z przodu, napędzający koła tylne • Pojemność skokowa: 4524 cm³ (276,1 cali sześciennych) • Średnica cylindra × skok tłoka: 92 × 85 m (3 5/8″ × 3 11/32″) • Moc maksymalna: 160 KM • Stopień sprężania: 7:1 • Układ zasilania:gaźnik dwugardzielowy • Skrzynia przekładniowa: mechaniczna 3-biegowa z biegiem wstecznym, opcjonalny nadbieg albo skrzynia ze sprzęgłem hydrokinetycznym (Fluid Drive) lub skrzynia półautomatyczna (Fluid Torque Drive)• Zbiornik paliwa:64 l (17 gal) Układ jezdny:• Hamulce: hydrauliczne, opcjonalne wspomaganie• Ogumienie: diagonalne o wymiarach 7,60×15Dane eksploatacyjne:• Prędkość maksymalna: 172 km/h (107 mph) (według prędkościomierza, realnie ok. 157 km/h)• Przyspieszenie 0–97 km/h: 15,2 s (skrzynia Fuid Torque Drive)• Czas startu na 1/4 mili: 21 s (skrzynia Fuid Torque Drive)• Zużycie paliwa:średnio ok. 14 l/100 km w trasie• Średnica zawracania: 12,3 m (promień 20′2″)

Druga generacja

1953 thumb|left|1953 DeSoto Firedome sedan W listopadzie 1952 roku wprowadzono nową linię samochodów DeSoto na 1953 rok modelowy. Unowocześniono ich stylistykę, której wyróżnikiem stała się wygięta przednia szyba i bardziej opływowa i optycznie lżejsza tylna część dachu. Górna krawędź błotników przednich przechodziła w dłuższe przetłoczenie, ciągnące się do błotników tylnych. Zaakcentowane błotniki tylne były wydłużone, a na ich końcach były większe pionowe tylne lampy zespolone. W pasie przednim atrapa chłodnicy pozostała podobna, obejmowała 11 pionowych chromowanych żeber, a jej owalny otwór został zaakcentowany od góry chromowaną listwą. Model Firedome nosił nazwę modelu z blokowych liter umieszczoną na bokach przednich błotników wraz z symbolem „V8”, a także chromowaną literę V obejmującą emblemat firmowy z przodu maski. Silnik pozostał taki sam jak w poprzednim roku: V8 o pojemności 276,1 CID (4,5 l), z takim samym przeniesieniem napędu.

Wersje nadwoziowe pozostały takie same jak w poprzedniej generacji (czterodrzwiowy sedan, kombi oraz dwudrzwiowe: hardtop Sportsman, kabriolet i Club Coupe). Rozstaw osi również pozostał taki sam – 125,5 cala (3187 mm); przy tym nadal oferowano ośmioosobowy przedłużony sedan, na podwoziu o rozstawie osi 139,5 cala (3543 mm), o długości całkowitej 5656 mm, który dodatkowo odróżniał się zachowaniem dotychczasowej, bardziej konserwatywnej stylistyki tylnej części. Ceny większości wersji były nawet nieco niższe i wynosiły od 2652 dolarów za coupe i 2673 dolarów za sedan do 3559 dolarów za wydłużony sedan (średnia cen 3055 dolarów).

Produkcja Firedome wyniosła 2/3 produkcji oddziału DeSoto (66,33%), sięgając aż 86 502 sztuk, w tym 64 211 sedanów, 14 591 Club Coupe, 4700 hardtopów, 1700 kabrioletów, 1100 kombi i 200 przedłużanych sedanów. Była to najliczniejszy rocznik modelu Firedome. Tańszy odpowiednik modelu Firedome z silnikiem sześciocylindrowym otrzymał w tym roku nazwę Powermaster i był konstrukcyjnie taki sam, występując w takich samych wersjach nadwoziowych z wyjątkiem kabrioletu.

1954

Model na 1954 rok, produkowany od listopada 1953 roku, wprowadził jedynie niewielki lifting stylistyki. Najbardziej widoczną zmianą stała się atrapa chłodnicy z owalnym otworem na całą szerokość pasa przedniego, otoczonym chromowanym paskiem, wewnątrz którego znajdowało się 9 krótszych pionowych żeber, połączonych poziomą belką z okrągłymi światłami postojowymi na końcach. Zmieniono też styl bocznych listew ozdobnych, które obejmowały od góry i dołu napis „FIREDOME” za przednimi kołami. W większym stopniu przestylizowano wnętrze i deskę rozdzielczą.

Moc silnika, dzięki podniesieniu stopnia sprężania, wzrosła do 170 KM przy 4400 obr./min. Dalej standardowa była mechaniczna skrzynia 3-biegowa, lecz jako opcja pojawiła się po raz pierwszy automatyczna skrzynia biegów PowerFlite, a także klimatyzacja Airtemp.

Gama nadwozi na 1954 rok pozostała taka sama, również ceny były na tym samym poziomie. Produkcja ośmiocylindrowego modelu sięgnęła 74,92% produkcji oddziału DeSoto, przy tym był to ostatni rok, kiedy produkowano także sześciocylindrowe DeSoto. Mimo to sprzedaż spadła znacznie od ubiegłego roku, osiągając 57 375 sztuk, w tym 45 095 sedanów.

Trzecia generacja

1955

Nowa linia samochodów DeSoto na rok 1955 została zaprezentowana w październiku 1954 roku. Wraz ze zmianą stylistyki nadwozi zgodnie z nowoczesnym programem Forward Look, zmieniono także gamę modelową, wprowadzając nowy najdroższy model Fireflite, który usunął Firedome na pozycję tańszego modelu marki. Konstrukcyjnie oba samochody były jednakowe, jedynie Fireflite był lepiej wykończony i wyposażony. Nowa sylwetka była niższa, bardziej dynamiczna i pozbawiona wystających na boki błotników tylnych, z mocno wygiętą panoramiczną szybą przednią. Ozdoby po bokach obejmowały pojedynczą stalową listwę podkreślającą linię nadwozia, albo rozdwajającą się listwę z obszarem środkowym lakierowanym na inny kolor, obejmującym tylne koła. Na przednich błotnikach umieszczony był stylizowany metalowy napis z nazwą modelu, a emblemat „V8” był na błotnikach tylnych. Do samochodów DeSoto z poprzednich lat nawiązywała tylko atrapa chłodnicy z siedmioma krótkimi pionowymi chromowanymi żebrami i dwoma większymi, połączonymi poziomą belką, z podłużnymi światłami pozycyjnymi na końcach.

Model Firedome otrzymał powiększony silnik V8 o pojemności 291 cali sześciennych (4768 cm³) z dwugardzielowym gaźnikiem o mocy 185 KM. Fireflite odróżniał się silnikiem z czterogardzielowym gaźnikiem, o mocy 200 KM, który był dostępny za dopłatą także dla modelu Firedome. Standardowo Firedome miał nadal trzybiegową mechaniczną skrzynię biegów, a jako opcja dostępny był nadbieg albo automatyczna skrzynia PowerFlite, obsługiwana poprzez dźwignię umocowaną w desce rozdzielczej, a nie na kolumnie kierownicy. Opony miały rozmiar 7,60 × 15.

Firedome dostępny był w tej generacji początkowo jako czterodrzwiowy sedan, kombi, dwudrzwiowy kabriolet i dwudrzwiowy hardtop, występujący w tańszej odmianie Special i droższej Sportsman. Nowa sylwetka była zerwaniem z konserwatywnym obrazem marki i została bardzo dobrze odebrana. Wyprodukowano 77 759 Firedome z rocznika 1955 (67,33% produkcji DeSoto), w tym 46 388 sedanów, aż 28 943 dwudrzwiowych hardtopów i tylko 1803 kombi oraz 625 kabrioletów. W konsekwencji obniżenia pozycji modelu, ceny bazowe spadły o około 10% i wynosiły od 2498 dolarów za sedan do 3170 dolarów za kombi (średnia 2737 dolarów).

1956

thumb|left|1956 DeSoto Firedome Seville 2-drzwiowy hardtop W samochodach roku modelowego 1956, produkowanych od października 1955, zmodyfikowano stylistykę. Przede wszystkim zrezygnowano z pionowych żeber atrapy chłodnicy, stosując prostą chromowaną kratkę ze spłaszczonym „V” pośrodku. Zachowano jedynie dwa kły na górze zderzaka, obejmujące w tym roku światła postojowe. Powiększono i lekko podniesiono płetwy na tylnych błotnikach, obecnie ostro zakończone i zwieńczone trzema okrągłymi kloszami świateł zamiast pionowych lamp zespolonych. Zmianie uległ w związku z tym przebieg w tylnej części ozdobnych listew bocznych, rozgraniczających kolory (nieco grubszych w modelu Fireflite). Model Firedome można odróżnić zewnętrznie po chromowanych daszkach nad reflektorami, droższe Fireflite ma je lakierowane pod kolor nadwozia.