Jakow Michajłowicz Browierman (ros. Яков Михайлович Броверман, ur. 1908 w Chodorkowie w guberni wołyńskiej, zm. ?) – funkcjonariusz radzieckich służb specjalnych, pułkownik.
Życiorys Od 13 roku życia pracował w cukrowni, od kwietnia 1923 do kwietnia 1925 uczył się w szkole pracowniczej, później pracował jako ślusarz w fabryce i elektryk w fabryce kabli, od września 1925 do lutego 1926 uczył się w kijowskiej szkole elektrotechnicznej. Od 1927 do 1929 studiował w Kijowskim Instytucie Energetycznym, później pracował w organach kontroli państwowej w Kijowie i jako zastępca szefa działu kadr trustu cukrowego. W marcu 1937 został funkcjonariuszem NKWD i starszym inspektorem działu kolonii pracowniczych NKWD Ukraińskiej SRR, a w 1938 pełnomocnikiem operacyjnym Wydziału 5 (Specjalnego) Zarządu Bezpieczeństwa Państwowego (UGB) NKWD Ukraińskiej SRR, w czerwcu 1938 objął funkcję pełnomocnika operacyjnego i później zastępcy szefa i następnie szefa Sekretariatu Wydziału 3 Wydziału Specjalnego NKWD Kijowskiego Specjalnego Okręgu Wojskowego. Od lutego do lipca 1941 był szefem sekretariatu Wydziału 3 Ludowego Komisariatu Obrony ZSRR, później od 22 sierpnia 1941 do 29 kwietnia 1943 był szefem sekretariatu Zarządu Wydziałów Specjalnych NKWD ZSRR, w 1943 został szefem Sekretariatu Głównego Zarządu Kontrwywiadowczego Smiersz, a w maju 1946 zastępcą szefa sekretariatu MGB ZSRR. Był bliskim współpracownikiem Wiktora Abakumowa, szefa Smierszu i ministra bezpieczeństwa państwowego ZSRR.
13 listopada 1951 został aresztowany w związku ze "sprawą Abakumowa" i 19 grudnia 1954 skazany przez Wojskowe Kolegium Sądu Najwyższego ZSRR na 25 lat pozbawienia wolności. 13 listopada 1976 zwolniono go z obozu w Mordowii. Nie został zrehabilitowany.
Awanse młodszy porucznik bezpieczeństwa państwowego (31 maja 1939) porucznik bezpieczeństwa państwowego (5 listopada 1940) komisarz batalionowy (czerwiec 1941) kapitan bezpieczeństwa państwowego (20 września 1941) podpułkownik bezpieczeństwa państwowego (11 lutego 1943) pułkownik (26 maja 1943)
Odznaczenia Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (dwukrotnie, 31 lipca 1944 i 25 marca 1945) Order Wojny Ojczyźnianej II klasy (28 października 1943) Order Czerwonej Gwiazdy (dwukrotnie) Odznaka "Zasłużony Funkcjonariusz NKWD" (2 lutego 1942) I medale.
Bibliografia Nikita Pietrow, Stalinowski kat Polski Iwan Sierow, Warszawa 2013.
Krótka biografia na stronie Stowarzyszenia Memoriał (ros.) [dostęp 2019-09-22]
Kategoria:Funkcjonariusze NKWD Kategoria:Funkcjonariusze Smiersza Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej II klasy Kategoria:Ukraińscy Żydzi Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Więźniowie radzieckich łagrów Kategoria:Żydowscy funkcjonariusze rosyjskich i radzieckich służb specjalnych