Marzenna Róża Dudzińska (ur. 1959) – polska profesor nauk technicznych, prorektorka Politechniki Lubelskiej (2016–2020).
Życiorys
Wykształcenie Marzenna Dudzińska pochodzi z Lublina. Przewodniczyła sekcji studenckiej Polskiego Towarzystwa Chemicznego (PTCh). Jej praca magisterska napisana na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej została wyróżniona przez PTCh. W latach 1989–1990 prowadziła badania na jako stypendystka Fulbrighta. Odbyła staż naukowy w Spectroscopy and Spectrochemie Institute w Dortmundzie, National Expert on the Detachement Dyrekcji Generalnej ds. Badań i Rozwoju Naukowego Komisji Europejskiej w Brukseli oraz szkolenie w WHO. W 1992 obroniła z wyróżnieniem na Wydziale Chemii UMCS doktorat Studia nad usuwaniem skompleksowanych jonów ołowiu i kadmu z roztworów wodnych metodami jonowymiennymi (promotor – Lucjan Pawłowski). Został on następnie nagrodzony przez Ministra Nauki. W 2004 habilitowała się w dziedzinie nauk technicznych w dyscyplinie inżynieria środowiska na Wydziale Inżynierii Środowiska Politechniki Warszawskiej na podstawie rozprawy Występowanie i przemiany polichlorowanych dibenzo-p-dioksyn i dibenzofuranów w układach: osady ściekowe – gleba. W 2014 uzyskała tytuł naukowy profesora nauk technicznych.
Praca naukowa Od 1988 jest związana zawodowo Politechniką Lubelską, pracuje na Wydziale Inżynierii Budowlanej i Sanitarnej, w Katedrze Technologii Wody i Ścieków (od 1994 Katedra Inżynierii i Ochrony Środowiska, a od 1999 Instytut Inżynierii Ochrony Środowiska). Od 2004 jako profesor nadzwyczajna. Była współtwórczynią i prodziekan ds. nauki (2004–2008) Wydziału Inżynierii Środowiska PL. Od 2006 kieruje Zakładem Inżynierii Środowiska Wewnętrznego (od 2016 Katedra Jakości Powietrza Wewnętrznego i Zewnętrznego). Była zastępczynią dyrektora Instytutu Inżynierii Ochrony Środowiska (2010–2016).
Jej zainteresowania naukowe obejmują przede wszystkim zagadnienia przemian i przemieszczania zanieczyszczeń niebiodegradowalnych w środowisku człowieka, w ściekach i osadach ściekowych oraz w procesach utylizacji odpadów, w powietrzu wewnętrznym. Autorka lub współautorka 179 artykułów naukowych i rozdziałów w monografiach, trzech książek, a także redaktorka lub współredaktorka 21 monografii, z czego dziewięć opublikowano w wydawnictwach międzynarodowych, autorka 2 patentów. Brała udział w sześciu projektach badawczych; kierowała pięcioma. Wypromowała czworo doktorów.
Członkostwo w organizacjach Członkini Polskiego Towarzystwa Chemicznego (od 1978), Komitetu Inżynierii Środowiska PAN (od 2003), Lubelskiego Towarzystwa Naukowego (od 2006), (ISIAQ, od 2011), Akademii Inżynierskiej w Polsce (od 2014) oraz European Academy of Science and Art (od 2015). Przewodnicząca Kolegium Prorektorów ds. Nauki i Rozwoju publicznych szkół technicznych w kadencji 2016–2020 oraz ISIAQ w kadencji 2018–2020
Odznaczenia i wyróżnienia Złoty Krzyż Zasługi „za zasługi w działalności na rzecz rozwoju nauki” (2016)Postanowienie nr rej. 440/2016 Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 8 września 2016 r. o nadaniu odznaczeń (). Medal Komisji Edukacji Narodowej (2006) Srebrny Krzyż Zasługi „za zasługi w pracy zawodowej na rzecz rozwoju szkolnictwa wyższego” (2002)Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 29 maja 2002 r. o nadaniu odznaczeń (). Nagrody Rektora PL Nagroda specjalna Sekretarza Naukowego PAN im. Wojciecha Świętosławskiego (okres studencki)
Przypisy
Bibliografia
Profil na stronie PL
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej Kategoria:Członkowie Akademii Inżynierskiej w Polsce Kategoria:Członkowie Komitetu Inżynierii Środowiska PAN Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy inżynierowie chemicy Kategoria:Polscy stypendyści Fulbrighta Kategoria:Prorektorzy Politechniki Lubelskiej Kategoria:Urodzeni w 1959