Ireneusz Dobrowolski (ur. 30 kwietnia 1964 w Warszawie), Irek Dobrowolski – polski scenarzysta, reżyser i producent filmowy.

Życiorys Młodość i wykształcenie Urodził się w Warszawie w rodzinie o wielowiekowej tradycji patriotycznej. Ojciec – Leszek Dobrowolski, powstaniec warszawski ps. „Wrzos”, był bohaterem walk na Starym Mieście. Jest stryjecznym bratankiem autora słów hymnu powstania Warszawskie Dzieci – Stanisława Ryszarda Dobrowolskiego, autora książki o ich wspólnym przodku Jakubie Jasińskim.

Ukończył XXVIII LO im. Jana Kochanowskiego w Warszawie, studiował na Wydziale Wiedzy o Teatrze warszawskiej PWST (obecnie Akademia Teatralna), był stypendystą Ministra Kultury na studiach reżyserskich w moskiewskim GiTiSIE i kijowskim KGITiK.

Doświadczenie zawodowe W roku 1989 rozpoczął pracę w Teatrze Telewizji TVP, gdzie zdał egzamin aplikancki filmem dokumentalnym Teatr i polityka. Dziady 1968. W roku 1991 rozpoczął działalność jako niezależny producent, pracując jednocześnie nad kolejnymi filmami swojego autorstwa. Najważniejszym osiągnięciem tego okresu była pierwsza, korporacyjna reklama PZU – historia jego autorstwa ze zdjęciami Pawła Edelmana. W roku 1996 rozpoczął współpracę z Canal+ Polska, stając się w roku 1997 szefem artystycznym stacji. W późniejszym okresie szefował działom artystycznym TVN (konsultant artystyczny), Wizja TV (szef oprawy i promocji), Fincast – Polcast (dyrektor artystyczny Tele5).

Kolejnym ważnym wydarzeniem w jego karierze artystycznej była realizacja głośnego i wielokrotnie nagradzanego filmu dokumentalnego Portrecista o słynnym, a wcześniej nieznanym fotografie z Auschwitz – Wilhelmie Brasse. Film nie tylko przypisał autorstwo najważniejszym ikonom zagłady w niemieckim obozie koncentracyjnym, ale również odkrył słynne zdjęcie Czesi Kwoki, trzynastoletniej dziewczynki z Zamojszczyzny, zamordowanej przez Niemców zastrzykiem z fenolu, której historię opowiedział Brasse. Zdjęcie to stało się światową ikoną zagłady dzieci i inspiracją dla wielu artystów jak choćby dla Mariny Amaral.

Kolejnym ważnym wydarzeniem był nowatorski film fabularny o powstaniu warszawskim Sierpniowe niebo. 63 dni chwały. Pomimo niejednoznacznego odbioru krytyki, film stał się kultowy dla wielu widzów. Sześć lat po premierze, fanpage filmu ma 320 tysięcy fanów – najwięcej ze wszystkich polskich filmów w historii. Klipy piosenek z filmu 63 dni chwały oraz Sierpniowe niebo mają łącznie ponad 9 milionów odsłon na kanale YouTube.

Wyreżyserował film dokumentalny o polskim artyście-rzeźbiarzu, Stanisławie Szukalskim, „Struggle – The Life and Lost Art of Szukalski” produkowany przez Leonardo DiCaprio i Annę Dobrowolską dla Netflix.

Obecnie pracuje nad polsko-amerykańską koprodukcją fabularną The Portraitist opartą na historii Wilhelma Brasse.

Filmografia

Film Książę – impresja filmowa, scenarzysta i reżyser (1985) Racja teatru – film dokumentalny o Irenie Byrskiej, współautor (1989) Znajomek z Fiesole – Teatr Telewizji – B.Wienawera w reż. E. Dziewoński, asystent reżysera (1990) Polonez – Teatr Telewizji – J.S.Sito reż. J. Sztwiernia, asystent reżysera (1990) Pułapka – Teatr Telewizji – T.Różewicz, reż St. Różewicz, asystent reżysera (1990) Becket czyli honor Boga – Teatr Telewizji – J. Anouilh, reż G. Warchoł, asystent reżysera (1990) Hubner – film dokumentalny o Zygmuncie Hubnerze, współautor (1990) W naszym domu – Teatr Telewizji – K.Karabasz, producent (1991) Pan Cogito – Teatr Telewizji – Z.Herbert, reż. Z.Zapasiewicz, producent (1991) Teatralna ballada – Teatr TV P. Jurek, reż. W. Komasa, producent (1992) Teatr i polityka. Dziady 1968 – scenarzysta i reżyser (1992) Teatr w telewizji – film dokumentalny o prapoczątkach gatunku, współautor, prowadzący narrację (1992) Tajemnice służewskiego wzgórza – reżyser i producent (1993) Tajemnice Gór Sowich – współreżyser i producent (1993) Gdzie jest Smolna – współreżyser i producent (1993) Intruz – Teatr Telewizji – Ł.Wylężałek, producent (1993) Marmur – Teatr Telewizji – J.Brodski, reż. A. Hofman, producent (1993) Ket Puzyna – film dokumentalny o Konstantym Puzynie, reżyser i producent (1993) Profesor – film dokumentalny o Zbigniewie Raszewskim, reżyser i producent (1993) Kościół w piekle – współreżyser z Arturem Hofmanem, producent (1994) Wokół Matki – reżyser i producent (1994) Zamek, kulisy odbudowy – reżyser i producent (1994) Horsztyński – Teatr Telewizji – według Juliusza Słowackiego w reżyserii Zbigniewa Zapasiewicza, producent (1995) Klinika małych stworzeń – scenarzysta i reżyser (2002) Portrecista – film dokumentalny o Wilhelmie Brasse – fotografie z Auschwitz, scenarzysta, reżyser i montażysta (2005) Spalony – film dokumentalny o Jacku Wilewskim, współscenarzysta, reżyser, autor zdjęć i montażysta (2005) Obcy VI – krótkometrażowy film fabularny, reż. B. Lankosz, producent (2009) Rachunek szczęścia – film dokumentalny o Stelli Czajkowskiej, reżyser według scenariusza Andrzeja Barta (2010) Śladami Graala – film dokumentalny o Jerzym Prokopiuku, scenarzysta, reżyser (2010) Ostatnia tajemnica Chopina – film dokumentalny, scenarzysta i reżyser (2011) Sierpniowe niebo. 63 dni chwały – film fabularny o rzezi Woli podczas Powstania Warszawskiego, scenarzysta, reżyser (2013) Walka: Życie i zaginiona twórczość Stanisława Szukalskiego, współscenarzysta i reżyser produkcji Leonardo DiCaprio i Anny Dobrowolskiej dla Netflixa (2018)

Widowiska teatralne Za rok o tej samej porze – reż. M.Walczewski, producent w Teatrze Syrena Opentaniec – pierwszy polski show taneczny, wystawienie premierowe w Teatrze Wielkim w Warszawie, autor libretta Modus creati – musical eventowy wystawienie premierowe w Teatrze Wielkim w Warszawie, reżyser, autor libretta i inscenizacji Razem możemy więcej – musical eventowy wystawienie premierowe w Teatrze Wielkim w Warszawie, autor libretta i inscenizacji

Kampanie społeczne PZH – Diman, przyjaciel przedszkolaka CPK – Dom to nie ring. Koniec z prawem pięści PFRON – Wielka gala integracji PFRON – Płytka wyobraźnia to kalectwo – wznowienie kampanii, autor nowych spotów PSP – Stres pod kontrolą

Teledyski Kazik – Łysy jedzie do Moskwy Georgina – Pierwszy raz Myslovitz – Kraków Drum freaks – Smyrna

Nagrody i nominacje Za film dokumentalny Portrecista z 2005 roku:

Międzynarodowe dni filmu dokumentalnego Rozstaje Europy – Lublin, Kwiecień 2006 – Nagroda Jury Studenckiego za prostotę oraz spójność formy i treści, a także za zdjęcia odkrywające nieznane oblicze dobrze znanego tematu.

Międzynarodowy Festiwal Filmowy Żydowskie Motywy – Maj 2006 – Grand Prix Złoty Warszawski Feniks oraz Nagroda Publiczności DeReel Independent Award – Victoria, Australia, Maj 2006 – nagroda dla najlepszego filmu dokumentalnego 46. Krakowski Festiwal Filmowy – Czerwiec 2006 – Nagroda Główna Srebrny Lajkonik 12th International Shanghai TV Festiwal – Czerwiec 2006 – Grand Prix Humanity in the World – Sztokholm, 2007 – Grand Prix Brama Niepodległości – nagroda festiwalu Praca i Godność w Gdańsku Nominacja w kategorii Magnolia Award w Szanghaju dla najlepszego historycznego I biograficznego filmu dokumentalnego

Przypisy

Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Polscy producenci filmowi Kategoria:Polscy reżyserzy filmowi Kategoria:Polscy scenarzyści filmowi Kategoria:Urodzeni w 1964