Anton Uładzimirawicz Hiczan, Anton Władimirowicz Giczan (biał. Антон Уладзіміравіч Гічан, ros. Антон Владимирович Гичан, ur. 12 lipca 1929 w Makowlanach w powiecie sokólskim) – radziecki kołchoźnik, Bohater Pracy Socjalistycznej (1966).
Życiorys Jest narodowości białoruskiej. Gdy miał 3 lata, stracił ojca. Podczas II wojny światowej został wywieziony na roboty do Niemiec, skąd w 1945 wrócił do Polski. W 1947 znalazł się na terytorium ZSRR w związku z powojennymi przesiedleniami ludności. Wraz z matką osiadł we wsi Janczuki, od 1950 pracował jako brygadzista w kołchozie w rejonie szczuczyńskim (obwód grodzieński), zajmując się tam uprawą ziemniaków i różnych zbóż. Z jego inicjatywy prowadzono prace rekultywacyjne w tamtym rejonie, co przyczyniło się do znacznego zwiększenia plonów. Za osiągnięcia w zwiększaniu produkcji żyta, pszenicy, gryki i innych zbóż oraz roślin pastewnych otrzymał tytuł Bohatera Pracy Socjalistycznej. Od 1972 do 1976 kierował fermą hodowlaną w kołchozie, później pracował jako szef straży pożarnej kołchozu, następnie przeszedł na emeryturę.
Odznaczenia Medal Sierp i Młot Bohatera Pracy Socjalistycznej (23 czerwca 1966) Order Lenina (23 czerwca 1966) Order Czerwonego Sztandaru Pracy Order „Znak Honoru” (18 stycznia 1958) Brązowy Medal Wystawy Osiągnięć Gospodarki Narodowej ZSRR
Bibliografia Biogram na stronie warheroes.ru (ros.) [dostęp 2019-06-21]
Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Bohaterowie Pracy Socjalistycznej Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy Kategoria:Odznaczeni Orderem „Znak Honoru” Kategoria:Przodownicy pracy Kategoria:Urodzeni w 1929