Fryderyk Antes (ur. 16 grudnia 1902 w Żernikach, zm. 27 stycznia 1991 w Rybniku) – polski prawnik i samorządowiec, burmistrz Tarnowskich Gór w latach 1934–1939, starosta rybnicki w 1939 roku.
Życiorys Fryderyk Antes urodził się 16 grudnia 1902 roku w Żernikach (obecnie dzielnica Gliwic) jako jedno z pięciorga dzieci kolejarza Fryderyka Antesa i Agnieszki z domu Kaleta. Ukończył tam szkołę powszechną, a następnie gimnazjum w Gliwicach. W latach 1924–1928 studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim. Po ukończeniu studiów wrócił na Górny Śląsk i podjął pracę w administracji – najpierw w Urzędzie Wojewódzkim Śląskim w Katowicach, a następnie w starostwach powiatowych w Katowicach, Rybniku, Świętochłowicach i Tarnowskich Górach.
W Tarnowskich Górach początkowo pełnił funkcję wicestarosty tarnogórskiego (starostą tarnogórskim był wówczas Józef Korol). 21 grudnia 1933 roku na posiedzeniu Rady Miejskiej w Tarnowskich Górach (zbojkotowanym przez niemieckich radnych) wybrany został nowym burmistrzem miasta; stanowisko objął 17 maja 1934 roku, po upływie kadencji swojego poprzednika, Leopolda Michatza. Antes był pierwszym polskim burmistrzem Tarnowskich Gór, piastując to stanowisko do 15 lutego 1939 roku.
Podczas swojej kadencji Antes przyczynił się do rozbudowy obiektów komunalnych, stworzenia rynku pracy dla bezrobotnych i umacniania polskości, m.in. polonizując niemiecki Magistrat Tarnowskich Gór. Z jego inicjatywy podjęto niezrealizowaną uchwałę o otwarciu muzeum miejskiego, które miało powstać w Domu Cochlera przy tarnogórskim Rynku; sam Antes wystosował apel do mieszkańców o zbieranie zabytkowych przedmiotów, które miały się w przyszłości znaleźć w zbiorach tej instytucji.
Po ukończeniu kadencji został starostą powiatowym w Rybniku, funkcję tę pełnił aż do wybuchu II wojny światowej. Poszukiwany przez Niemców, uniknął zatrzymania dzięki przedostaniu się na Zachód, gdzie walczył we Francji i w Wielkiej Brytanii. Do Polski wrócił w listopadzie 1946 roku. 2 lutego 1950 roku został zatrzymany i oskarżony o szpiegostwo i zdradę państwa. W kwietniu roku następnego, wyrokiem Wojskowego Sądu Rejonowego w Katowicach, został skazany na karę 10 lat pozbawienia wolności. Był więziony w Katowicach, Raciborzu, Cieszynie, Iławie, Bartoszycach i Rawiczu. Odzyskał wolność na mocy amnestii z 1956. Do 75. roku życia pracował jako radca prawny. Zmarł 27 stycznia 1991 roku w Rybniku, w wieku 88 lat.
Życie prywatne Był mężem Małgorzaty, którą poślubił w 1932 roku. Miał dwie córki – Janinę i Bożenę.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Burmistrzowie i prezydenci Tarnowskich Gór Kategoria:Starostowie powiatowi II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Żernikach (Gliwice) Kategoria:Zmarli w 1991 Kategoria:Urodzeni w 1902 Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Polscy prawnicy Kategoria:Wicestarostowie powiatowi II Rzeczypospolitej