Simplontunnel – tunel kolejowy łączący szwajcarską miejscowość Brig-Glis z włoskim Iselle di Trasquera.

Historia W latach 70. XIX w. powstał projekt tzw. Ligne d’Italie, czyli linii kolejowej łączącej tunelem dolinę górnego Rodanu w Valais z piemoncką doliną Val d’Ossola. W 1878 r. do Brig-Glis doprowadzono linię kolejową z dalszą koncepcją jej przedłużenia w kierunku południowym. W 1889 r. na konferencji, w której wzięli udział przedstawiciele kolei szwajcarskich, jak i włoskich, podjęto decyzję o budowie tunelu bazowego o długości niemal 20 km, łączącego oba państwa. W 1896 r. ostatecznie wynegocjowano warunki finansowania i budowy tunelu między stronami. Jeden wylot tunelu miał być w szwajcarskim Brig-Glis, a drugi na stacji Iselle di Trasquera. Ze względów strategicznych ustalono, iż granica państwowa ma przebiegać równo pośrodku tunelu. W tym samym roku ruszyła budowa pierwszej tuby.

Prace posuwały się w różnym tempie, na co miały wpływ warunki geologiczne, a także np. występujące lokalnie znaczne wypływy wód. Dla przykładu w 1901 r. dzienny postęp w drążeniu tunelu wyniósł od strony zachodniej od 5,70 do 6,93 m, a od strony wschodniej od 4,40 do 5,63 m. W roku 1901 wykonano łącznie po stronie zachodniej 2216, a po stronie wschodniej 1280 m tunelu (od początku budowy odpowiednio 6335 i 4428 m). W tym roku m. in. wywiercono po stronie zachodniej 16 330, a po wschodniej 11 543 otwory strzelnicze i zużyto odpowiednio 48,84 i 33,08 ton dynamitu. Znacznym problemem była wysoka temperatura skał, rosnąca w miarę postępu prac. Od strony Brigue po przekroczeniu postępu drążenia 7400 m zmierzono 53,0 °C. Przy budowie pracowało ok. 3000 osób, z czego 67 zginęło w wyniku wypadków na budowie.

19 maja 1906 r. tunel oficjalnie przekazano kolejom szwajcarskim. W 1912 r. rozpoczęto prace budowlane nad drugą tubą Simplon II o długości 19 823 m, biegnącą równolegle do pierwszej nitki. Jej uruchomienie miało miejsce w 1921 r. Do 1930 r. w trakcji poprowadzonej w tunelu obowiązywało napięcie 3 kV 16,5 Hz AC. Później zmieniono je na system obowiązujący na innych liniach kolejowych w Szwajcarii – 15 kV 16,7 Hz AC.

Tunel Simplon, mierzący 19 803 m (tunel wschodni) oraz 19 823 m (tunel zachodni), był najdłuższym tunelem kolejowym na świecie do czasu otwarcia w 1982 r. tunelu Dai-Shimizu w Japonii. Od nazwy przełęczy oraz tunelu pochodziła nazwa łączącego Paryż ze Stambułem pociągu Simplon-Orient Express, którego trasa przebiegała tędy od 1920 r. do końca jego kursowania w 1962 r.

Dane techniczne długość: 19 803 m / 19 823 m wysokość bezwzględna: Brig-Glis: 865,8 m n.p.m. Iselle di Trasquera: 633,5 m n.p.m. najwyższy punkt: 705 m n.p.m. maksymalne nachylenie podjazdu: 7‰

Przewóz samochodów koleją Od 1959 r. na odcinku Brig-Glis – Iselle di Trasquera realizowane są przewozy samochodów pociągiem, co pozwala uniknąć drogi przez wysoką przełęcz Simplonpass. W 1993 r., ze względu na niewielkie zainteresowanie, kursowanie pociągów samochodowych zawieszono, jednak połączenie reaktywowano w 2004 r. Podróż trwa ok. 20 min. Od 2017 r. połączenia obsługuje spółka BLS. Pociągi kursują w takcie 90 min.

Przypisy

Linki zewnętrzne Opis przewozów samochodowych na stronie internetowej BLS

Kategoria:Tunele kolejowe w Szwajcarii Kategoria:Tunele kolejowe we Włoszech Kategoria:Hasła utworzone w ramach Tygodni Tematycznych 2019 Kategoria:Tunele międzynarodowe