Stefan Raszewski (ur. 11 sierpnia 1900 w Książu Wielkopolskim, zm. 10 listopada 1974 w Śremie) – polski mistrz kominiarski, powstaniec wielkopolski, naczelnik OSP Śrem w latach 1945–1956, dowódca przymusowego oddziału pożarniczego Polaków w Śremie (Flichtfeuerwehr zu Schrimm), powołanego przez Niemców w latach 1939–1945. Członek sądu honorowego przy Zarządzie Wojewódzkim ZOSP w Poznaniu w latach 1958–1965. Założyciel Rzemieślniczej Spółdzielni Pracy Kominiarzy w 1953 r. Działacz społeczny, zasłużony dla miasta Śrem.
Życiorys Młodość Był synem Walentego Raszewskiego, mistrza kominiarskiego, oraz Florentyny z d. Naskręcka. Po ukończeniu szkoły powszechnej w Książu, od 1914 roku uczył się zawodu kominiarza od swojego ojca.
Powstanie wielkopolskie 20 listopada 1918 roku wstąpił do Straży Ludowej w Książu. Po wybuchu powstania wielkopolskiego, wraz z oddziałem ksiąskiej Straży dowodzonym brał udział w wyzwoleniu Śremu w nocy 30 grudnia 1918 roku. Pozostał w Śremie i wstąpił ochotniczo do tworzącego się wojska powstańczego. Jako żołnierz bez wyszkolenia i doświadczenia do końca powstania pełnił służbę patrolową i wartowniczą w Śremie. 19 lutego 1919 roku został zdemobilizowany. Po niej zamieszkał na stałe w Śremie.
Późniejsza działalność Krótko po zamieszkaniu w Śremie wstąpił do Ochotniczej Straży Pożarnej w Śremie. Odbył również obowiązkową służbę wojskową w 12 Pułku Strzelców Wielkopolskich. W marcu 1925 zdał egzamin mistrzowski w zawodzie kominiarza. Od tego czasu pracował w Śremskim Obwodzie Kominiarzy, kształcąc kolejne pokolenia kominiarzy. Działał w Towarzystwie Powstańców i Wojaków w Śremie. Udzielał się w zawodowych stowarzyszeniach kominiarzy, był m.in. sekretarzem Korporacji Koncesjonowanych Kominiarzy w Poznaniu.
Jako strażak brał udział w akcjach gaszenia pożarów i w ćwiczeniach, ale prowadził także kursy ppoż. i zakładał kolejne jednostki OSP w powiecie śremskim, m.in. w rodzinnym Książu Wielkopolskim w 1928 roku. Podczas okupacji hitlerowskiej był komendantem Przymusowej Straży Pożarnej powołanej przez Niemców. Jako swojego zastępcę wybrał Stanisława Skotarczaka. Po wyzwoleniu Śremu 23 stycznia 1945 roku, w dniu 22 kwietnia Stefan Raszewski zwołał pierwsze zebranie strażaków, w celu wznowienia działalności śremskiej OSP. Na zebraniu tym wybrano nowy Zarząd OSP ze Stefanem Raszewskim jako naczelnikiem. Obejmował to stanowisko do 1953.
W 1945 roku został prezesem Śremskiego Obwodu Kominiarzy. Po zakończeniu wojny, w latach 1945–1949, oprócz funkcji naczelnika OSP Śrem, pełnił funkcję Powiatowego Komendanta Pożarnictwa z ramienia Związku Ochotniczych Straży Pożarnych. W 1953 roku założył Rzemieślniczą Spółdzielnię Pracy Kominiarzy w Śremie. Kierował nią do emerytury. W latach 1956–1962 był radnym Powiatowej Rady Narodowej w Śremie. Od 1962 roku był członkiem Komitetu Budowy Nowej Strażnicy w Śremie. Działał w sekcji kręglarskiej, w Towarzystwie Upiększania Miasta Śremu, w śremskim kole Polskiego Czerwonego Krzyża, w powojennym Związku Powstańców Wielkopolskich w Śremie, a później w śremskim Kole Związku Bojowników o Wolność i Demokrację. Był członkiem zarządu śremskiego Stronnictwa Demokratycznego. Brał udział w założycielskim zebraniu Autonomicznej Sekcji Motorowej i wszedł w skład jej zarządu.
Upamiętnienie Stefan Raszewski jest często wymieniany w historii OSP Śrem Krystiana Skotarczaka zamieszczonej w Gazecie Śremskiej, w opracowaniach Sławomira Drozda pt „Ochotnicza Straż Pożarna w Śremie w latach 1867–1999”, oraz Stanisława Łady pt. „Dwa Sztandary”.
W czasie obchodów 100 lecia Powstania Wielkopolskiego padło stwierdzenie, że Stefan Raszewski był „Kultowym powstańcem wielkopolskim”.
Odznaczenia Według Słownika biograficznego Śremu:
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1968) Złoty Krzyż Zasługi (1966) Odznaka Powstańca Zbrojnego (1922) Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 (1947) Odznaka Grunwaldzka (1947) Odznaka Pamiątkowa Tow. Powstańców i Wojaków (1925) Wielkopolski Krzyż Powstańczy (1957) Odznaka Za Zasługi w Rozwoju Woj. Poznańskiego (1965) Odznaka Tysiąclecia (1965) Odznaka honorowa Miasta Śrem (1960) Brązowy Medal Za Zasługi dla Pożarnictwa (1938) Srebrny Medal Za Zasługi dla Pożarnictwa (1958) Złoty Medal Za Zasługi dla Pożarnictwa (1964) Odznaka Wzorowy Strażak (1962) Odznaka 25-lecia Stronnictwa Demokratycznego (1964) Srebrna odznaką Izby Rzemieślniczej w Poznaniu (1960) Odznaka Honorowa Polskiego Czerwonego Krzyża (1972)
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1900 Kategoria:Ludzie urodzeni w Książu Wielkopolskim Kategoria:Powstańcy wielkopolscy (1918–1919) Kategoria:Polscy strażacy Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945 Kategoria:Odznaczeni Odznaką Grunwaldzką Kategoria:Odznaczeni Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem Za Zasługi dla Pożarnictwa Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem Za Zasługi dla Pożarnictwa Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem Za Zasługi dla Pożarnictwa Kategoria:Odznaczeni Odznaką Honorową Polskiego Czerwonego Krzyża Kategoria:Odznaczeni Odznaką 1000-lecia Państwa Polskiego Kategoria:Ludzie związani ze Śremem Kategoria:Zmarli w 1974