Pierwsza przystań klubu w latach 20.|thumb|240px Członkowie podczas otwarcia sezonu w 1937 na tle przystani|thumb|240px Wileńskie Towarzystwo Wioślarskie (nazwa skrócona: WTW Wilno) – klub wioślarski, a następnie wielosekcyjny, założony w 1907 roku w Wilnie. Rozwiązany wraz z wybuchem II wojny światowej.

Historia Działalność pod zaborami Inicjatorami powstania pierwszego klubem wioślarskiego w Wilnie byli Polacy, członkowie lokalnego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. W roku 1907 zorganizowali wycieczkę wioślarską Wilią do Kowna. Zaraz potem utworzyli w Wilnie Koło Miłośników Wioślarstwa. Koło to liczyło z początku 8, a następnie 24 członków, a pierwszym jego działaniem było wybudowanie własnej, sześciowiosłowej łodzi półwyścigowej. W związku z odmową zarejestrowania organizacji przez carskie władze, wioślarze przystąpili do legalnie działającego w Wilnie Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” – jako posiadająca szeroką autonomię Sekcja Wioślarska TG „Sokół”. Pierwszym Prezesem sekcji został przedsiębiorca Feliks ZawadzkiXXV lat Wileńskiego Towarzystwa Wioślarskiego, praca zbiorowa, Wilno 1935..

Swoją przystań Sekcja Wioślarska wybudowała nad Wilią przy ujściu rzeki Wilejki. Uroczyste otwarcie przystani odbyło się w dniu 24 czerwca 1912 roku. Liczba członków wzrosła do 74 w roku 1913. Dzięki hojności polskiej społeczności Wilna, klub posiadał w tym okresie 13 łodzi – w tym łodzie wyczynowe.

I wojna światowa Wybuch I wojny światowej spowolnił działalność wioślarską w Wilnie. Młodzi zawodnicy zostali powołani do rosyjskiej armii. W chwili zajęcia Wilna przez armię niemiecką, powstała obawa, iż niemieckie władze skonfiskują majątek Sekcji Wioślarskiej (jak robiły w innych zajmowanych w czasie I wojny światowej miastach). Aby tego uniknąć – władze Sekcji zawiesiły formalnie działalność. Sprzęt został zdemontowany i ukryty, dzięki czemu przetrwał wojnęKlutura fizyczna na Wileńszczyźnie w latach 1900-1939. Zarys monograficzny dziejów, Henryk Laskiewicz, s. 12-13, 30-31, 82-83, 113. 174-176..

Okres dwudziestolecia międzywojennego Po zakończeniu I wojny światowej, Wilno ostatecznie zostało odzyskane przez Polskę – po walkach na przełomie 1918/1919 oraz po wojnie polsko-bolszewickiej. Reaktywacja klubu wioślarskiego nastąpiła pomiędzy walkami, bo w marcu 1920 roku. Jednomyślną uchwałą Walnego Zebrania Sekcji Wioślarskiej TG „Sokół”, sekcję zlikwidowano, a majątek przekazano równocześnie tworzonemu "Wileńskiemu Towarzystwu Wioślarskiemu". Członkowie Sekcji stali się członkami WTW.

Pierwsze lata po odzyskaniu niepodległości były okresem największego rozwoju WTW Wilno. Pomiędzy 1920 a 1922 liczba członków wzrosła z 42 do 300. Towarzystwo udzieliło w tym czasie pomocy w tworzeniu innych klubów wioślarskich Wilna: AZS WilnoDziałalność Sekcji Wioślarskiej Akademickiego Związku Sportowego w Wilnie w latach 1923-1939, Ryszard L. Kobendza, Warszawa 1989, s. 2-3, WKS „Pogoń” WilnoWojskowy Klub Sportowy „Pogoń” Wilno, Sport Wodny, 1930 Nr 3, str. 86. Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa [dostęp: 2019-05-01], KS 3 Pułku Saperów WileńskichKlub Sportowy 3 Pułku Saperów Wilno, Sport Wodny, 1930 Nr 3, str. 87. Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa [dostęp: 2019-05-01]. Równocześnie WTW zainicjowało powstanie Wileńskiego Związku Towarzystw Wioślarskich, który organizował regaty wioślarskie o mistrzostwo Wilna, a następnie międzynarodowe regaty na Jeziorze Trockim. Rozrost WTW spowodował konieczność wybudowania nowej, większej przystani. Wybudowano ją od 1930 do połowy lat trzydziestych.

Członkami Wileńskiego Towarzystwa Wioślarskiego były również kobiety, które uczestniczyły w rywalizacji międzyklubowej. W klubie oprócz treningów sportowych, odbywała się też turystyka wioślarska – jednodniowa jak i na długich dystansach. Kres działalności WTW Wilno położyła druga wojna światowa.

Nazwy Koło Miłośników Wioślarstwa (1907-1909) Sekcja Wioślarska TG „Sokół” w Wilnie(1909-1915) Wileńskie Towarzystwo Wioślarskie (1920-1939).

Prezesi Feliks Zawadzki (1907-1915) Kazimierz Dmochowski (1920-1926) Stanisław Wańkowicz Aleksander Brochocki Maksymilian Zalisz Ludwik Szwykowski.

Galeria

Wyniki sportowe W sportowej rywalizacji wioślarskiej WTW Wilno uczestniczyło głównie w zawodach w rodzinnym mieście i na pobliskim Jeziorze Trockim. Zawodnicy klubu nie odnosili żadnych znaczących sukcesów na arenie krajowej, ani międzynarodowej.

W latach dwudziestolecia międzywojennego, Wileńskie Towarzystwo Wioślarskie odnotowywało następujące wyniki w rywalizacji sportowej PZTW (miejsca w klasyfikacji klubowej według tabel punktacyjnych PZTW za poszczególne lata): w 1927 - 14 miejsce na 15 klubówSport Wodny 1928, Nr 5 s. 68 https://www.wbc.poznan.pl/dlibra/plain-content?id=353158 Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa] [dostęp: 2019-04-29], w 1928 nie klasyfikowaneSport Wodny, 1930 Nr 3 s. 76 Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa [dostęp: 2019-04-29], w 1929 - 14 miejsce na 19 klubówSport Wodny 1930 Nr 3 s. 76 Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa [dostęp: 2019-04-29], w 1930 - 11 miejsce na 22 klubySport Wodny, 1930 Nr 14 s. 276 Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa [dostęp: 2019-04-29], w 1931 - 18 miejsce na 27 klubówSport Wodny, 1931 Nr 13 s. 200 Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa [dostęp: 2019-04-29], w 1932 - 20 miejsce na 27 klubówSport Wodny, 1932 Nr 14 s. 270 Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa [dostęp: 2019-04-29], w 1933 - 41 miejsce na 42 klubySport Wodny, 1933 Nr 20, s. 395 Pomorska Biblioteka Cyfrowa [dostęp: 2019-04-29], w 1934 nie klasyfikowaneSport Wodny, 1934 Nr 22, s. 426 Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa [dostęp: 2019-04-29], w 1935 - 36 miejsce na 46 klubówSport Wodny, 1935 Nr 18, s. 360 Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa [dostęp: 2019-04-29], w 1936 sklasyfikowano jedynie kobiety – na 5 miejscu na 12 w rywalizacji kobietTabela Punktacyjna za 1936. Sport Wodny 1936, Nr 19 s. 350. Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa [dostęp: 2019-04-29]Sport Wodny, 1936 Nr 18 s. 348 Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa [dostęp: 2019-04-29], w 1937 sklasyfikowano jedynie kobiety – na 5 miejscu na 15 w rywalizacji kobietTabela Punktacyjna za 1937. Sport Wodny 1937, Nr 22. Pomorska Biblioteka Cyfrowa) [dostęp: 2019-04-29], w 1938 - 39 miejsce na 44 klubyTabela Punktacyjna w 1938, Sport Wodny, 1938, nr 20, s. 304, Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa [dostęp: 2019-04-29], w 1939 - 25 miejsce na 36 klubówTabela Punktacyjna w 1939, Sport Wodny, 1939 nr 15, s. 227, Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa [dostęp: 2019-04-29]. Nieklasyfikowanie w danym roku mogło wynikać zarówno z braku startów, jak i braku zdobytych punktów.

Inne sekcje Przy Wileńskim Towarzystwie Wioślarskim stopniowo tworzone były kolejne sekcje sportowe. Początkowo była to sekcja narciarska i pływacka. W roku 1939 zarejestrowano sekcję żeglarską. Oprócz tego, od roku 1926 w WTW Wilno istniało autonomiczne koło turystyczne.

Zobacz też Wioślarstwo, Polskie Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół”, Oznaczenia klubów wioślarskich początku XX wieku

Przypisy

Bibliografia XXV lat Wileńskiego Towarzystwa Wioślarskiego, praca zbiorowa, Wilno 1935, polona.pl [dostęp: 2019-04-29]. Kultura fizyczna na Wileńszczyźnie w latach 1900-1939. Zarys monograficzny dziejów, Henryk Laskiewicz, .

Kategoria:Sport w Wilnie Kategoria:Polskie kluby wioślarskie Kategoria:Wioślarstwo w Polsce