Oracze (, ) – część miasta Głogówek, położona na południe od centrum miasta, przy drodze w stronę Tomic. Obejmuje obszar dawnej wsi i stanowi sołectwo.

Nazwa Nazwa Oracze pochodzi od wyrażenia oracz, czyli rolnik, chłop. Część miasta zamieszkiwana była przez ludność rolniczą. W gwarze prudnickiej część miasta nazywana jest Ôrŏcze. Nazwą części miasta w języku niemieckim, używaną do 1945, było Hinterdorf, co tłumaczy się jako za wsią. 1 października 1948 nadano miejscowości, wówczas administracyjnie związanej z Głogówkiem, polską nazwę OraczeRozporządzenie Ministrów Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 1 października 1948 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości ()..

Miejscowość wzmiankowana po raz pierwszy w 1324 w formie Oracz. W historycznych dokumentach nazwę części miasta wzmiankowano w różnych językach oraz formach: Hyndirdorff (1386), Hindirdorff (1434) Hindermdorf (1571), Hinterdorf (1717), Hinterdorff (1743), Hinterdorf (1765), Hinterdorf, pohln. Oratsche (1784), Hinterdorf, Oracze (1845), Hinterdorf polnisch Oracze (1864), Hinterdorf (1886), Hinterdorf (Oracze) (1900), Hinterdorf Oracze (1939), Hinterdorf (1941), Oracze (1974).

Geografia Część miasta obejmuje obszar dawnej wsi. Oracze położone są na południe od centrum Głogówka, nad strugą Młynówka.

Historia mały|upright|lewo|Pieczęć Oraczów (1868) Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1324. Wieś wchodziła w skład domen książęcych skupionych wokół Głogówka. Na mocy przywileju z 14 sierpnia 1386 książę Władysław Opolczyk podarował wsie kameralne Oracze i Winiary miastu Głogówek „po wieczne czasy” jako dziedziczną własność. Darowiznę zatwierdzili w 1478 przywilejem książęta Jan i Mikołaj. W drugiej połowie XVI wieku Oracze liczyły 54 zagrody gospodarcze.

Miejscowość posiadała swoją własną pieczęć, która przedstawiała w polu trzy skrzyżowane łopaty, a w otoku napis: HINTERDORFFER: GEM / NEYSTAETER CREYS () .

Na początku września 1831 miejscowość ucierpiała w wyniku powodzi. W październiku tego samego roku na ziemi prudnickiej rozpoczęła się epidemia cholery. Jej pierwszy stwierdzony przypadek w regionie odnotowano 3 października na Oraczach. Od października do listopada 1831 pochłonęła ona 6 mieszkańców Oraczy.

Od 1871 na Oraczach działała niemiecka szkoła. W 1871 na Oraczach mieszkały 664 osoby, a w 1885 – 773. mały|upright|Pomnik poległych Oracze stały się oficjalnie dzielnicą Głogówka 1 sierpnia 1904. Po zakończeniu I wojny światowej powstał pomnik upamiętniający mieszkańców Oraczy poległych w wojnie. W latach 1934–1935 prywatna firma Wincentego Pretora wzniosła nową szkołę na Oraczach, przy ul. Sobieskiego 6. Podczas II wojny światowej budynki obu szkół na Oraczach odniosły zniszczenia.

W spisie gromad i miejscowości w powiecie prudnickim na dzień 1 stycznia 1953 wymieniono Oracze jako przedmieście Głogówka. W latach 90. XX wieku Oracze zostały ustanowione sołectwem.

Kultura mały|Dom spotkań DFK Głogówek-Oracze Na Oraczach działa Niemieckie Koło Przyjaźni (Deutscher Freundeskreis) – oddział terenowy Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego Niemców na Śląsku OpolskimDFK Głogówek-Oracze / Oberglogau Hinterdorf..

Oświata Przy ul. Sobieskiego 6 na Oraczach działa Szkoła Podstawowa nr 2 im. Henryka Sienkiewicza. W budynku szkolnym wzniesionym w 1871 znajduje się Publiczne Przedszkole nr 4.

Religia Patronem Oraczy został obrany św. Jan. Na drzewie w ogrodzie wchodzącym w przeszłości w kompleks młyński rodziny Maase, nad strugą Młynówka, znajduje się kapliczka. W przeszłości na skraju Oraczy znajdował się krzyż pokutny, przeniesiony na dziedziniec zamku w Głogówku.

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Geografia Głogówka Kategoria:Dzielnice i osiedla miast województwa opolskiego