Janusz Walenty NiesytoPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 8 lipca 2005 r. o nadaniu orderu (). (ur. 15 czerwca 1949 w Siemianowicach Śląskich) – polski dyplomata, ambasador RP w Szwajcarii (2005–2007) oraz Finlandii (2011–2015).

Wykształcenie W 1967 rozpoczął studia na Wydziale Ekonomii Politycznej Uniwersytetu Warszawskiego. Po roku studiów wyjechał jako stypendysta rządu RP na studia w Moskiewskim Państwowym Instytucie Stosunków Międzynarodowych, gdzie na Wydziale Stosunków Międzynarodowych w 1973 uzyskał z wyróżnieniem tytuł magistra historii stosunków międzynarodowych. W latach 1973–1974 był słuchaczem podyplomowego studium międzynarodowych stosunków gospodarczych przy Wydziale Handlu Zagranicznego Szkoły Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie.

Praca zawodowa We wrześniu 1973 podjął pracę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych od stanowiska starszego referenta. W latach 1973–1975 i 1980–1985 był radcą, a następnie ekspertem ds. Beneluksu. W latach 1987–1988 był kierownikiem wydziału kontroli w gabinecie ministra. W latach 1975–1980 był attaché i II sekretarzem ambasady RP w Brukseli, a w latach 1983–1987 radcą ambasady w Moskwie. Od 1981 do 1983 pełnił funkcję sekretarza Komitetu Zakładowego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej w MSZPaweł Ceranka, Podstawowa Organizacja Partyjna PZPR w Ministerstwie Spraw Zagranicznych 1949–1989, w: Pamięć i Sprawiedliwość, 1 (27) 2016, s. 305.. Od 1988 do 1991 był wicedyrektorem gabinetu ministra. W latach 1991–1992 pełnił funkcję dyrektora gabinetu ministra Krzysztofa Skubiszewskiego. W latach 1992–1997 ponownie przebywał w Brukseli, początkowo jako radca-minister pełnomocny, a następnie jako minister pełnomocny RP w Belgii i Luksemburgu. Jednocześnie był zastępcą szefa tzw. biura łącznikowego RP przy Kwaterze głównej NATO i Sekretariacie Unii Zachodnioeuropejskiej w Brukseli. W 1997 został urzędnikiem służby cywilnej, zaś w 2002 ambasadorem tytularnym. W 1997 ponownie objął stanowisko dyrektora gabinetu ministra, a następnie dyrektora sekretariatu ministrów Dariusza Rosatiego oraz Bronisława Geremka. Od lutego 1998 do czerwca 2005 był dyrektorem protokołu dyplomatycznego, zaś od stycznia 2008 do 2011 zastępcą. Od 2005 do 30 kwietnia 2007 reprezentował Polskę w Szwajcarii jako ambasador nadzwyczajny i pełnomocnyPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 7 czerwca 2005 r. nr Z.110-29-2005 w sprawie mianowania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej ().Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 lutego 2007 r. nr 110-10-2007 w sprawie odwołania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej ()., akredytowany jednocześnie w LiechtensteiniePostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 17 czerwca 2005 r. nr Z. 110-36-2005 w sprawie mianowania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej ().Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 lutego 2007 r. nr 110-11-2007 w sprawie odwołania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej ().. Następnie, od 2011 do 2 października 2015 był ambasadorem w FinlandiiPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 23 marca 2011 r. nr 110-16-2011 w sprawie mianowania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej ().Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 5 sierpnia 2015 r. nr 110.64.2015 w sprawie odwołania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej ().. Od stycznia 2016 na emeryturze.

Wykłada lub wykładał protokół dyplomatyczny m.in. w Krajowej Szkole Administracji Publicznej, Akademii Dyplomatycznej, Szkole Głównej Handlowej, Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza, Europejskiej Akademii Dyplomacji.

Życie prywatne Syn PawłaPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 października 1997 r. o nadaniu orderów i odznaczenia. ().. Włada czterema językami: rosyjskim, francuskim, angielskim i niderlandzkim. Porozumiewa się po niemiecku i bułgarsku. Jest żonaty. Ma dwie córki.

Odznaczenia Odznaczony wieloma orderami polskimi i zagranicznymi, w tym:

Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi dla polskiej dyplomacji (2005) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi w służbie dyplomatycznej (1997) Odznaka Honorowa „Bene Merito” (2015) Krzyż Komandorski Orderu Zasługi Republiki Włoskiej (Włochy, 2000) Krzyż Wielki Orderu Słońca Peru (Peru, 2002) Order Gwiazdy Białej II klasy (Estonia, 2002)121. Riiklike autasude andmine Krzyż Komandorski Orderu „Za Zasługi dla Litwy” (Litwa, 2003) Krzyż Komandorski Orderu Zasługi (Norwegia, 2003)

Przypisy

Kategoria:Absolwenci Moskiewskiego Państwowego Instytutu Stosunków Międzynarodowych Kategoria:Ambasadorowie III Rzeczypospolitej w Finlandii Kategoria:Ambasadorowie III Rzeczypospolitej w Szwajcarii Kategoria:Ambasadorowie Polski w Liechtensteinie Kategoria:Dyplomaci Polski Ludowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Siemianowicach Śląskich Kategoria:Ludzie związani z Bernem Kategoria:Ludzie związani z Brukselą Kategoria:Ludzie związani z Helsinkami Kategoria:Ludzie związani z Moskwą Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Odznaką Honorową Bene Merito Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Gwiazdy Białej Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Słońca Peru Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem „Za Zasługi dla Litwy” Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Zasługi (Norwegia) Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Włoskiej Kategoria:Sekretarze Komitetów Zakładowych PZPR Kategoria:Urodzeni w 1949 Kategoria:Urzędnicy Ministerstwa Spraw Zagranicznych (III Rzeczpospolita) Kategoria:Urzędnicy Ministerstwa Spraw Zagranicznych (Polska Ludowa)