Grigorij Diemidowicz Zawgorodny (ros. Григорий Демидович Завгородний, ur. w miejscowości Nowo-Nikołajewskaja w obwodzie rostowskim, zm. 12 grudnia 1955 w Nowosybirsku) – radziecki wojskowy, podpułkownik, Bohater Związku Radzieckiego (1944).
Życiorys Urodził się w rodzinie robotniczej. Skończył 7 klas, pracował w kołchozie, 1936-1937 odbywał służbę wojskową, ukończył pułkową szkołę artylerii przy 114 pułku piechoty Północnokaukakiego Okręgu Wojskowego. Po zwolnieniu do rezerwy ukończył kursy elektromonterów i techniczną szkołę kolejową w Krasnodarze, a w 1939 kursy doskonalenia kadry dowódczej rezerwy przy szkole artylerii w Ordżonikidzem (obecnie Władykaukaz) i został młodszym porucznikiem, później pracował jako dyżurny na stacji kolejowej. 24 czerwca 1941 ponownie powołano go do Armii Czerwonej i wcielono do 268 zapasowego pułku artylerii, od lutego 1942 uczestniczył w wojnie z Niemcami jako dowódca plutonu i potem baterii, walczył na Froncie Krymskim, Północno-Kaukaskim, Południowym, Południowo-Wschodnim, Stalingradzkim, Dońskim, Briańskim, Centralnym, Białoruskim, 1 i 2 Białoruskim. Od 1943 należał do WKP(b). Brał udział w walkach m.in. w rejonie Teodozji i Kerczu, bitwie pod Stalingradem (1942), bitwie pod Kurskiem, walkach o Wołchow, wyzwalaniu obwodu czernihowskiego, forsowaniu Dniepru i uchwyceniu przyczółka (1943), wyzwalaniu Ukraińskiego Polesia, operacji białoruskiej, w tym w odbiciu z rąk niemieckich Brześcia i forsowaniu Narwi w rejonie Serocka (1944), operacji wiślańsko-odrzańskiej, w tym w odbiciu Torunia, Bydgoszczy, forsowaniu Odry i walkach o Szczecin (1945). Jako dowódca baterii 154 gwardyjskiego pułku artylerii 76 Gwardyjskiej Dywizji Artylerii 61 Armii w stopniu kapitana wyróżnił się w walkach o Dniepr pod koniec września 1943, gdy w walkach w obwodzie czernihowskim jego bateria zadała wrogowi duże straty, odparła trzy kontrataki wroga i brała udział w uchwyceniu przyczółka. W listopadzie 1945 ukończył wyższą oficerską szkołę artylerii w Leningradzie i został zastępcą dowódcy dywizjonu artylerii w 9 Dywizji Zmechanizowanej w Grupie Wojsk Radzieckich w Niemczech, później dowódcą dywizjonu 167 pułku artylerii 24 Samodzielnej Brygady Piechoty Zachodniosyberyjskiego Okręgu Wojskowego. Zmarł i został pochowany w Nowosybirsku. W marcu 1956 jego prochy przeniesiono do miasta Saki na Krymie.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (15 stycznia 1944)Указ Президиума Верховного Совета СССР «О присвоении звания Героя Советского Союза генералам, офицерскому, сержантскому и рядовому составу Красной Армии» от 15 января 1944 года // Ведомости Верховного Совета Союза Советских Социалистических Республик : газета. — 1944. — 23 января (№ 4 (264)). — С. 1. Order Lenina (15 stycznia 1944) Order Czerwonego Sztandaru (26 października 1944) Order Wojny Ojczyźnianej II klasy (dwukrotnie, 17 sierpnia 1943 i 9 lutego 1945) Order Czerwonej Gwiazdy (dwukrotnie, 6 lutego 1943 i 3 listopada 1953) Medal „Za zasługi bojowe” (24 czerwca 1948) Medal „Za obronę Stalingradu” Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal „Za wyzwolenie Warszawy” Medal jubileuszowy „30 lat Armii Radzieckiej i Floty”
Przypisy
Bibliografia Завгородний Григорий Демидович (ros.) Biogram na stronie warheroes.ru [dostęp 2018-12-31]
Kategoria:Podpułkownicy Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Rosyjscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za wyzwolenie Warszawy” Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zasługi bojowe” Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej II klasy Kategoria:Radzieccy żołnierze II wojny światowej Kategoria:Urodzeni w 1914 Kategoria:Zmarli w 1955