thumb|Pholisma sonorae thumb|Pholisma arenarium thumb|Lennoa madreporoides Lennoaceae – rodzina bezzieleniowych, pasożytniczych roślin z rzędu ogórecznikowców (Boraginales). Często także wyodrębniana w randze podrodziny Lennooideae w rodzinie ogórecznikowatych (Boraginaceae). Według APweb uznana za synonim plemienia Pholismateae Horaninow w ramach rodziny Ehretiaceae. Do taksonu tego zaliczane były dwa rodzaje (Pholisma i Lennoa) z czterema gatunkami. Występują one na obszarze od Kalifornii i Arizony na północy po Gwatemalę na południu oraz w północnej Kolumbii i Wenezueli. Pojawiające się na pustyni Sonora pędy kwiatostanowe Lennoa madreporoides były i są nadal spożywane jako warzywo przez miejscowych Indian.

Rośliny te w przeciwieństwie do większości innych pasożytów nie są przywiązane do określonych żywicieli. Najczęściej rozwijają się jednak na powojnikach Clematis, wilczomleczach Euphorbia i krzewiastych astrowatych Asteraceae.

Morfologia Organy podziemne Rośliny te tworzą grube tzw. korzenie pilotowe rozchodzące się poziomo na obszarze o średnicy do 6 m. Prawdopodobnie na podstawie bodźców chemicznych – po wykryciu korzeni żywiciela – z korzeni pilotowych wyrastają krótkie korzenie ssawkowe wnikające w jego tkanki i tworzące w nich organ ssawkowy, a z czasem nieregularny twór z wyrostkami, z których wiązki przewodzące rozrastają się wzdłuż ksylemu gospodarza. Liście Wykształcone jako brązowawe lub różowe łuski, wyrastające skrętolegle na pędzie kwiatowym. Kwiaty Zebrane w gęste, rozwijające się na powierzchni ziemi kwiatostany główkowate. Mięsiste pędy kwiatowe wynoszące kwiatostany na powierzchnię wyrastają z grubych korzeni pilotowych u Pholisma i z tkanek przenikających korzenie gospodarza u Lennoa. Kwiaty są promieniste lub lekko dwubocznie symetryczne, cztero- do dziesięciokrotnych. Kielich jest długi i wąski. Korona kwiatu lejkowato rozchylona. Pręciki w dwóch okółkach, przyrośnięte do płatków korony, w liczbie 5 do 8. Miodników brak. Zalążnia górna, powstaje z 5–16 owocolistków tworzących własne komory dodatkowo przedzielone fałszywymi przegrodami. W każdej fałszywej komorze rozwija się pojedynczy zalążek. Szyjka słupka tęga, zwieńczona główkowatym lub podzielonym, mokrym znamieniem. Owoce Okryte trwałym kielichem i koroną. Po dojrzeniu otwierają się na szczycie kapeluszowatym wieczkiem, przez które wypadają jednonasienne rozłupki, przypominające małe pestkowce. Nasiono zawiera bielmo i drobny, kulisty i niezróżnicowany zarodek.

Systematyka Podobnie jak w przypadku innych grup roślin pasożytniczych – ze względu na uproszczoną budowę tych roślin – taksonomowie od dawna mieli problem z ustaleniem relacji filogenetycznych tej grupy. Tradycyjnie rośliny te łączono zwykle z wrzosowcami Ericales. Aktualna pozycja systematyczna wynika z poznania pokrewieństwa z faceliowatymi i ogórecznikowatymi na podstawie głównie badań morfologicznych kwiatów i badań embriologicznych.

Pozycja systematyczna według systemu APG IV z 2016 Jedna z podrodzin w rodzinie ogórecznikowatych Boraginaceae, jedynej w rzędzie ogórecznikowców Boraginales.

Pozycja systematyczna według APweb Takson uznany za synonim plemienia Pholismateae w ramach rodziny Ehretiaceae. Wcześniej ujmowany w randze rodziny o niepewnej pozycji systematycznej (incertae sedis) w obrębie rzędu ogórecznikowców Boraginales.

Wykaz rodzajów Pholisma Nuttall ex W. J. Hooker Lennoa Lexarza

Przypisy

Kategoria:Ogórecznikowce