Jan Wawrzyniec Borsza-Drzewiecki herbu Nałęcz (ur. w 1753, zm. w 1829) – syn Antoniego i Elżbiety Szczakowskiej, opat jędrzejowski w latach 1814–1829, wizytator generalny polskiej prowincji cystersów od 1802 roku, sędzia pokoju powiatu jędrzejowskiego w 1812 roku.
Przystąpił do Konfederacji Generalnej Królestwa Polskiego w 1812 roku. Po kasacie opactwa w 1817 roku pozostawiony w klasztorze wraz z zakonnikami aż do śmierci.
Pochowany w grobie pod kaplicą błogosławionego Wincentego Kadłubka.
Bibliografia
Dziennik Konfederacyi Jeneralnej Królestwa Polskiego. 1812, nr 19, s. 175. Krzysztof Rafał Prokop, Konsekracje biskupie w katedrze na Wawelu w okresie niewoli narodowej (1795-1918), w: Studia Waweliana Tom 6/7 (1997/1998), s. 195. Kajetan Szymkiewicz, Miejsce wiecznego spoczynku błogosławionego Wincentego Kadłubka: z okazyi dwóchsetnej rocznicy drukowania akt beatyfikacyjnych, Warszawa 1898, s. 195-196. B.H.Łuszczyński, Sylva Heraldica, Rodowód Borszów-Drzewieckich, t.2, s. 355 (rękopis).
Kategoria:Członkowie Konfederacji Generalnej Królestwa Polskiego 1812 Kategoria:Opaci jędrzejowscy Kategoria:Pochowani w kościele NMP, św. Wojciecha i bł. Wincentego Kadłubka w Jędrzejowie Kategoria:Sędziowie pokoju Księstwa Warszawskiego Kategoria:Zmarli w 1829