Paweł Mrozowicki herbu Prus III (ur. ok. 1589, zm. 1640) – podstarości i pisarz grodzki trembowelski, pisarz ostrzeszowski, poseł na Sejm, elektor 1632.
Życiorys Urodził się około 1589 roku jako syn JanaAlbum studiosorum Universitatis Cracoviensis. Tomus IV continens nomina studiosorum ab anno 1607 ad annum 1642, editionem curavit J. Zathey adiutus ab H. Barycz, Cracoviae 1950, s. 4. i Zofii Raszowskiej herbu Grzymała, córki Wojciecha i Katarzyny Otuskiej herbu Samson. Brat Jerzego, sekretarza królewskiego i pisarza ziemskiego halickiego.
Studiował na Wydziale Sztuk Wyzwolonych Akademii Krakowskiej; jak podaje Album Studentów „…Paweł Mrozowicki, syn Jana, pochodzący z diecezji krakowskiej, wpisał się do metryki studentów Akademii Krakowskiej na początku semestru zimowego 1607/1608 wnosząc opłatę w wysokości 4 groszy, tj. tylko część opłaty wstępnej”. W 1608 roku był zapewne wyróżniającym się studentem, bowiem jemu powierzono z okazji promocji napisanie wiersza dedykowanemu dziekanowi Wojciechowi Virginius’owi ze Stryja, kanonikowi św. Anny, który został umieszczony w publikacji pt. „D. O. M. A. In Honorem Nobilium & Ingenuorum X Adolescentvm: Dum in Alma Academia Cracouiensi, VII. Calend: Aprilis Per V. D. M. Albertvm Mileivm [...] Artium & Philosophiæ Baccalaurei renunciarentur Epigrammata A Studiosis eiusdem Academiæ cantata”, będącej typowym przykładem wczesnego barokuBarbara Milewska-Waźbińska (In)diserta serta. Kilka uwag o drukach upamiętniających promocje akademickie, [w:] Studia Classica et Neolatina XV. Quiddam novi? Certe. Pars II, Gdańsk 2016, s. 10..
Zdecydował się wybrać karierę urzędniczą w sądownictwie, został początkowo pisarzem ostrzeszowskim, następnie w 1623 roku został powołany na urząd pisarza grodzkiego trembowelskiego, z nominacji Jerzego Bałabana, w 1635 roku objął urząd podstarościego trembowelskiegoTestamenty szlacheckie z ksiąg grodzkich i ziemskich ziemi halickiej z XVII wieku, wyd. P. Klint, K. Rzemieniecki, J. Węglorz, Wrocław 2018, s. 139, 141, 142.Kasper Niesiecki, Korona polska przy złotej wolności starożytnymi wszystkich katedr, prowincji i rycerstwa klejnotami... ozdobiona, potomnym zaś wiekom na zaszczyt i nieśmiertelną sławę pamiętnych w tej ojczyźnie synów podana... roku wolności ludzkiej przez wcielonego Boga windykowanej, t. III, Lwów, s. 318, 1740.. Był bliskim współpracownikiem marszałka nadwornego i marszałka wielkiego koronnego Łukasza Opalińskiego, reprezentował w Trybunale Zofię z Zamiechowskich, wdowę po Janie Golskim kasztelanie kamienieckim i Stanisławie Lanckorońskim wojewodzie podolskim, żonę Janusza Skumina Tyszkiewicza wojewody trockiego, która w swoim testamencie z 5 września 1634 roku jego uwzględniła, pisząc, iż „…sprawami memi teraz w trybunale zawiaduje”.
Poza działalnością sądowniczą udzielał się również publicznie na terenie ziemi halickiej, w 1632 roku podpisał z województwem ruskim elekcję króla Władysława IVCastr. Tremb. Rei. 118 p. 1038–1041, [w:] Akta grodzkie i ziemskie z czasów Rzeczypospolitej Polskiej z archiwum tak zwanego bernardyńskiego we Lwowie wskutek fundacyi śp. Aleksandra hr. Stadnickiego, t. XXIV: Lauda sejmikowe halickie 1575–1695, [wyd. A. Prochaska], Lwów 1931, s. 41., Wówczas jego bracia Gabriel i Jerzy podpisali również tę elekcję, ale z województwem krakowskimElektorowie Władysława IV, Michała Korybuta, Stanisława Leszczyńskiego i spis stronników Augusta III, s. 143.. Następnie posłował na Sejm w 1635 roku, gdzie tytułowany podstarostą trembowelskim, został wyznaczony przez króla Władysława IV, razem z: Marcinem Kalinowskim, wojewodą i starostą czernichowskim, Mikołajem Potockim, pisarzem polnym koronnym, Łukaszem Makowskim, podstolim podolskim, Walentym Jeziorkowski, miecznikiem podolskim, Teofilem Szemberkiem, sekretarzem królewskim oraz Januszem Kinarzowskim, podstarostą kamienieckim, rewizorem „municyj” do wsi Hołoskowa, leżącej w województwie czernichowskim i zobowiązany został do złożenia sprawozdania na kolejnym SejmieVolumina Legum, wyd. J. Ohryzko, I-IX, Petersburg – Kraków 1859-1860, t. III, s. 418–419.. Na tym samym sejmie uchwałą sejmową został wyznaczony na komisarza do granic od Wołoch. Będąc biegłym w sprawach sądowniczych występował w trybunałach koronnych, ale również był tam pozywanyMateriały źródłowe do dziejów Żydów w księgach grodzkich lubelskich z doby panowania Władysława IV i Jana Kazimierza Wazów 1633-1669, opr. H. Gmiterek, Lublin 2006..
Zmarł w 1640Mał. A., Mrozowicki, czyli Morozeńko, pułkownik korsuński kozacki, [w:] „Lwowianin Przeznaczony Krajowym i Użytecznym Wiadomościom”, Lwów 1840..
Żonaty był dwukrotnie, 1v. z Anną Korycińską herbu Topór, zmarłą przed 1610, 2v. z N Podlodowską herbu Janina, zmarłą po 1640 roku. Z pierwszą żoną pozostawił syna Stanisława, a z drugą żoną, syna MarcinaSeweryn Uruski, Rodzina. Herbarz Szlachty polskiej, tom XI, Warszawa 1914, s. 330..
Wywód przodków
Przypisy
Kategoria:Absolwenci i studenci Akademii Krakowskiej Kategoria:Członkowie stanu rycerskiego I Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie związani z Trembowlą (I Rzeczpospolita) Paweł Kategoria:Pisarze grodzcy trembowelscy Kategoria:Podstarościowie trembowelscy Kategoria:Zmarli w 1640