313 Dywizja Strzelecka () – związek taktyczny (dywizja) Armii Czerwonej.
Sformowana w 1941, w związku z niemiecką agresją na ZSRR. Broniła Karelii, brała udział w pokonaniu wojsk fińskich. W 1945 przerzucona do Polski, zdobyła m.in. Koszalin, Sępolno, Gdynię i Biały Bór 26 lutego 1945, kończąc panowanie reżimu III Rzeszy na tych terenach. W tym czasie dowodzona była przez płk Nikifora Cygankowa i wchodziła w skład 3 Gwardyjskiego Korpusu Pancernego. Zakończyła swój szlak bojowy pod Sławnem (do 1945 pod panowaniem reżimu III Rzeszy).
Dowództwo dywizji Dowódcy: Anton Pawłowicz (01.07.1941 – 31.10.1941), Aleksandr Pietrow (01.10.1941 – 30.11.1941), Grigorij Gołowanow (01.11.1941 – 29.02.1944), płk Nikifor Cygankow (28.02.1944 – 04.03.1945), płk Wasilij Asafjew (01.03.1945 – 31.05.1945).
Struktura organizacyjna 1068 Pułk Strzelecki, 1070 Pułk Strzelecki, 1072 Pułk Strzelecki, 856 Pułk Artylerii.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Radzieckie dywizje piechoty Kategoria:Radzieckie jednostki piechoty utworzone w 1941 Kategoria:Radzieckie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1945 Kategoria:Jednostki wojskowe odznaczone Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Jednostki wojskowe odznaczone Orderem Suworowa Kategoria:Jednostki wojskowe odznaczone Orderem Kutuzowa