thumb|Komendy rejonów uzupełnień DOK VI Komenda Rejonu Uzupełnień Kołomyja I (KRU Kołomyja I) – organ wojskowy właściwy w sprawach uzupełnień Sił Zbrojnych II Rzeczypospolitej i administracji rezerw w powierzonym mu rejonie..
Formowanie i zmiany organizacyjne 17 lipca 1919 roku minister spraw wojskowych gen. por. Józef Leśniewski ustanowił Powiatową Komendę Uzupełnień Kołomyja z tymczasową siedzibą w Stanisławowie, obejmującą powiaty: kołomyjski, kosowski, peczeniżyński i śniatyński. PKU Kołomyja została podporządkowana Dowództwu Okręgu Generalnego „Lwów”. W terminie późniejszym minister miał zdecydować, który pułk piechoty będzie uzupełniany przez PKU KołomyjaDz. Rozk. Wojsk. Nr 81 z 31 lipca 1919 roku, poz. 2867.. 26 lipca 1919 roku minister zarządził przeniesienie siedziby PKU ze Stanisławowa do KołomyiDz. Rozk. Wojsk. Nr 81 z 31 lipca 1919 roku, poz. 2868..
W czerwcu 1921 roku PKU Kołomyja była nadal podporządkowana DOGen. „Lwów” i obejmowała swoją właściwością powiaty: kołomyjski, kosowski, peczeniżyński i śniatyński.
Z dniem 1 czerwca 1922 roku została zlikwidowana gospoda inwalidzka przy PKU KołomyjaDz. Rozk. MSWojsk. Nr 23 z 6 czerwca 1922 roku, poz. 346..
18 listopada 1924 roku weszła w życie ustawa z dnia 23 maja 1924 roku o powszechnym obowiązku służby wojskowej., a 15 kwietnia 1925 roku rozporządzenie wykonawcze ministra spraw wojskowych do tejże ustawy, wydane 21 marca tego roku wspólnie z ministrami: spraw wewnętrznych, zagranicznych, sprawiedliwości, skarbu, kolei, wyznań religijnych i oświecenia publicznego, rolnictwa i dóbr państwowych oraz przemysłu i handlu.. Wydanie obu aktów prawnych wiązało się z przejęciem przez władze cywilne (administracji I instancji) większości zadań związanych z przygotowaniem i przeprowadzeniem poboru. Przekazanie większości zadań władzom cywilnym umożliwiło organom służby poborowej zajęcie się wyłącznie racjonalnym rozdziałem rekruta oraz ewidencją i administracją rezerw. Do tych zadań dostosowana została organizacja wewnętrzna powiatowych komend uzupełnień i ich składy osobowe. Poszczególne komendy różniły się między sobą składem osobowym w zależności od wielkości administrowanego terenu.
Zadania i nowa organizacja PKU określone zostały w wydanej 27 maja 1925 roku instrukcji organizacyjnej służby poborowej na stopie pokojowej. W skład PKU Kołomyja wchodziły trzy referaty: I) referat administracji rezerw, II) referat poborowy i referat inwalidzki. Nowa organizacja i obsada służby poborowej na stopie pokojowej według stanów osobowych L. O. I. Szt. Gen. 3477/Org. 25 została ogłoszona 4 lutego 1926 roku. Z tą chwilą zniesione zostały stanowiska oficerów ewidencyjnych.
12 marca 1926 roku została ogłoszona obsada personalna Przysposobienia Wojskowego, zatwierdzona rozkazem Dep. I L. 6000/26 przez pełniącego obowiązki szefa Sztabu Generalnego gen. dyw. Edmunda Kesslera, w imieniu ministra spraw wojskowych. Zgodnie z nową organizacją pokojową Przysposobienia Wojskowego zostały zlikwidowane stanowiska oficerów instrukcyjnych przy PKU, a w ich miejsce utworzone rozkazem Oddz. I Szt. Gen. L. 7600/Org. 25 stanowiska oficerów przysposobienia wojskowego w pułkach piechoty.
Od 1926 roku, obok ustawy o powszechnym obowiązku służby wojskowej i rozporządzeń wykonawczych do niej, działalność PKU Kołomyja normowała „Tymczasowa instrukcja służbowa dla PKU”, wprowadzona do użytku rozkazem MSWojsk. Dep. Piech. L. 100/26 Pob.Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 40 z 23 grudnia 1930 roku, poz. 471.
Z dniem 1 października 1927 roku została utworzona PKU Kołomyja II obejmująca powiaty: peczeniżyński, kossowski i śniatyński. Dotychczasowa PKU Kołomyja została przemianowana na PKU Kołomyja I, a jej okręg poborowy obejmował wyłącznie powiaty: kołomyjski i horodeńskiDz. Rozk. MSWojsk. Nr 28 z 14 października 1927 roku, poz. 350..
3 lipca 1929 roku okręg poborowy został powiększony o obszar zlikwidowanego powiatu peczeniżyńskiego (PKU Kołomyja II), który został włączony do powiatu kołomyjskiegoDz. Rozk. MSWojsk. Nr 22 z 3 lipca 1929 roku, poz. 219..
W marcu 1930 roku PKU Kołomyja I nadal podlegała Dowództwu Okręgu Korpusu Nr VI i wciąż administrowała powiatami: kołomyjskim i horodeńskim.. W grudniu tego roku posiadała skład osobowy typ II.
31 lipca 1931 roku gen. dyw. Kazimierz Fabrycy, w zastępstwie ministra spraw wojskowych, rozkazem B. Og. Org. 4031 Org. wprowadził zmiany w organizacji służby poborowej na stopie pokojowej. Zmiany te polegały między innymi na zamianie stanowisk oficerów administracji w PKU na stanowiska oficerów broni (piechoty) oraz zmniejszeniu składu osobowego PKU typ I–IV o jednego oficera i zwiększeniu o jednego urzędnika II kategorii. Liczba szeregowych zawodowych i niezawodowych oraz urzędników III kategorii i niższych funkcjonariuszy pozostała bez zmianDz. Rozk. MSWojsk. Nr 23 z 31 lipca 1931 roku, poz. 290..
1 lipca 1938 roku weszła w życie nowa organizacja służby uzupełnień, zgodnie z którą dotychczasowa PKU Kołomyja I została przemianowana na Komendę Rejonu Uzupełnień Kołomyja I przy czym nazwa ta zaczęła obowiązywać 1 września 1938 roku, z chwilą wejścia w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 1938 roku o powszechnym obowiązku wojskowym.. Obok wspomnianej ustawy i rozporządzeń wykonawczych do niej, działalność KRU Kołomyja I normowały przepisy służbowe MSWojsk. D.D.O. L. 500/Org. Tjn. Organizacja służby uzupełnień na stopie pokojowej z 13 czerwca 1938 roku. Zgodnie z tymi przepisami komenda rejonu uzupełnień była organem wykonawczym służby uzupełnień.
Komendant rejonu uzupełnień w sprawach dotyczących uzupełnień Sił Zbrojnych i administracji rezerw podlegał bezpośrednio dowódcy Okręgu Korpusu Nr VI, który był okręgowym organem kierowniczym służby uzupełnień. Rejon uzupełnień nie uległ zmianie i nadal obejmował powiaty: kołomyjski i horodeński.
Komenda prowadziła ewidencję wszystkich oficerów z powiatów: kołomyjskiego, horodeńskiego, kosowskiego i śniatyńskiego.
Obsada personalna Poniżej przedstawiono wykaz oficerów zajmujących stanowisko komendanta Powiatowej Komendy Uzupełnień i komendanta rejonu uzupełnień oraz wykaz osób funkcyjnych (oficerów i urzędników wojskowych) pełniących służbę w PKU Kołomyja oraz PKU i KRU Kołomyja I, z uwzględnieniem najważniejszych zmian organizacyjnych przeprowadzonych w 1926 i 1938 roku. Komendanci płk Alfred Knapp (do 12 IX 1919Dz.Rozk. MSWojsk. Nr 91 z 1919 roku, s. 3388) płk Wojciech Dobija (12 IX 1919Dz.Rozk. MSWojsk.|loc=Nr 91 z 1919 roku, s. 3388 – 24 III 1921) ppłk piech. Franciszek Tschede (od 24 III 1921) mjr piech. Bolesław Paukszt (IV 1923 – I 1924 → PKU Konin) ppłk piech. Jan Sandecki (I 1924 – II 1927 → stan spoczynku z dniem 30 IV 1927) ppłk piech. Wilhelm Zwonarz (IX 1927 – IV 1928 → dyspozycja dowódcy OK VI) mjr piech. Karol Rozdół (VII 1928 – II 1929 → dyspozycja dowódcy OK VI) ppłk piech. Tadeusz Wiktor Czechowicz (od III 1929) mjr kanc. / żand. Aleksander Seweryn Marian Geringer (1 IX 1932 – VII 1935 → dyspozycja dowódcy OK VI) mjr piech. Tadeusz Brincken (VIII 1935 – ? → komendant KRU Jarosław) mjr piech. Jan Leszek Bielczyk (1939)
Obsada pozostałych stanowisk funkcyjnych PKU w latach 1921–1925 I referent – kpt. piech. Edward Wolanowski (był w 1923 – II 1926 → kierownik I referatu) II referent – por. / kpt. kanc. Ignacy Tomaszewski (VII 1923 – II 1926 → kierownik II referatu) referent inwalidzki – urzędnik wojsk. XI rangi / por. kanc. Karol Winowski (był w 1923 – II 1926 → referent inwalidzki) oficer instrukcyjny – kpt. piech. Piotr Gadziński (od 11 VI 1923) oficer ewidencyjny na powiat horodeński – urzędnik wojsk. X rangi / por. kanc. Jan Stanisław Bularski (był w 1923 – II 1926 → referent [etat przejściowy]) oficer ewidencyjny na powiat kołomyjski urzędnik wojsk. X rangi Michał Bohr (1923) por. kanc. Włodzimierz Janczyszyn (od 1 XII 1924) oficer ewidencyjny na powiat kosowski – urzędnik wojsk. XI rangi / por. kanc. Edmund Riss (był w 1923 i 1924) oficer ewidencyjny na powiat śniatyński – urzędnik wojsk. X rangi / por. kanc. Władysław I Mazur (był w 1923 – II 1926 → kierownik II referatu PKU Kutno) W styczniu 1923 roku urzędnik wojsk. X rangi Kazimierz Żupnik przydzielony został do PKU Łódź Powiat na stanowisko oficera ewidencyjnego na powiat łódzki.
Obsada pozostałych stanowisk funkcyjnych PKU w latach 1926–1938 kierownik I referatu administracji rezerw i zastępca komendanta kpt. piech. Edward Wolanowski (II 1926 – III 1934 → dyspozycja dowódcy OK VI) kpt. piech. Stefan Pfont (VI 1934 – 30 IV 1935 → stan spoczynku) kierownik II referatu poborowego kpt. kanc. Ignacy Tomaszewski (II 1926 – VII 1927 → kierownik I referatu PKU Kołomyja II) por. tab. Stanisław Kowarzyk (IX 1927 – IX 1930 → 10 dtab.) por. kanc. Włodzimierz Janczyszyn (IX 1930 – XII 1932) kpt. piech. Henryk Heber (XII 1932 – VI 1938 → kierownik I referatu KRU) referent – por. kanc. Włodzimierz Janczyszyn (II 1926 – IX 1930 → kierownik II referatu) referent inwalidzki – por. kanc. Karol Winowski (II 1926 – IV 1929 → dyspozycja Ministerstwa Pracy i Opieki Społecznej) referent (etat przejściowy) – por. kanc. Jan Bularski (II 1926 – VII 1927 → referent PKU Kołomyja II)
Obsada pozostałych stanowisk funkcyjnych KRU w latach 1938–1939 kierownik I referatu ewidencji – kpt. adm. (piech.) Henryk Heber (1938 – 1939) kierownik II referatu uzupełnień – kpt. adm. (piech.) Tomasz Stanisław Kowalski
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kołomyja I Kołomyja I Kołomyja I Kategoria:Wojsko Polskie II Rzeczypospolitej w Kołomyi