thumb|Komendy rejonów uzupełnień DOK II Komenda Rejonu Uzupełnień Dubno (KRU Dubno) – organ wojskowy właściwy w sprawach uzupełnień Sił Zbrojnych II Rzeczypospolitej i administracji rezerw w powierzonym mu rejonie..

Historia komendy 22 lipca 1919 roku minister spraw wojskowych ustanowił Powiatową Komendę Uzupełnień Dubno w celu przeprowadzenia zaciągu ochotniczego na terenach leżących na wschód od Bugu. PKU Dubno została podporządkowana Dowództwu Okręgu Generalnego „Lublin”. Komenda miała werbować ochotników w powiatach: dubieńskim, krzemienieckim i ostrogskimDz. Rozk. Wojsk. Nr 81 z 31 lipca 1919 roku, poz. 2866..

W 1920 roku, „w związku z sytuacją wojenną” PKU Dubno została zlikwidowanaDz. Rozk. Tajnych MSWojsk. Nr 3 T z 10 lutego 1921 roku, poz. 29..

10 lutego 1921 roku minister spraw wojskowych ponownie uruchomił PKU Dubno, którą podporządkował pod względem fachowym, związanym z poborem, Dowództwu Okręgu Generalnego „Lublin”, a pod względem garnizonowym „odnośnemu dowództwu armii”. Etat PKU Dubno miał być identyczny z etatem wszystkich PKU z dodaniem po jednym oficerze ewidencyjnym i jednym pisarzu na każdy powiat.

15 listopada 1921 roku, po wprowadzeniu podziału kraju na dziesięć okręgów korpusów i wprowadzeniu pokojowej organizacji służby poborowej, PKU Dubno została podporządkowana Dowództwu Okręgu Korpusu Nr II w Lublinie i obejmowała swoją właściwością powiat dubieński..

18 listopada 1924 roku weszła w życie ustawa z dnia 23 maja 1924 roku o powszechnym obowiązku służby wojskowej., a 15 kwietnia 1925 roku rozporządzenie wykonawcze ministra spraw wojskowych do tejże ustawy, wydane 21 marca tego roku wspólnie z ministrami: spraw wewnętrznych, zagranicznych, sprawiedliwości, skarbu, kolei, wyznań religijnych i oświecenia publicznego, rolnictwa i dóbr państwowych oraz przemysłu i handlu. Wydanie obu aktów prawnych wiązało się z przejęciem przez władze cywilne (administracji I instancji) większości zadań związanych z przygotowaniem i przeprowadzeniem poboru. Przekazanie większości zadań władzom cywilnym umożliwiło organom służby poborowej zajęcie się wyłącznie racjonalnym rozdziałem rekruta oraz ewidencją i administracją rezerw. Do tych zadań dostosowana została organizacja wewnętrzna powiatowych komend uzupełnień i ich składy osobowe. Poszczególne komendy różniły się między sobą składem osobowym w zależności od wielkości administrowanego terenu.

Zadania i nowa organizacja PKU określone zostały w wydanej 27 maja 1925 roku instrukcji organizacyjnej służby poborowej na stopie pokojowej. W skład PKU Dubno wchodziły dwa referaty: I) referat administracji rezerw i II) referat poborowy. Nowa organizacja i obsada służby poborowej na stopie pokojowej według stanów osobowych L. O. I. Szt. Gen. 3477/Org. 25 została ogłoszona 4 lutego 1926 roku. Z tą chwilą zniesione zostały stanowiska oficerów ewidencyjnych.

12 marca 1926 roku została ogłoszona obsada personalna Przysposobienia Wojskowego, zatwierdzona rozkazem Dep. I L. 6000/26 przez pełniącego obowiązki szefa Sztabu Generalnego gen. dyw. Edmunda Kesslera, w imieniu ministra spraw wojskowych. Zgodnie z nową organizacją pokojową Przysposobienia Wojskowego zostały zlikwidowane stanowiska oficerów instrukcyjnych przy PKU, a w ich miejsce utworzone rozkazem Oddz. I Szt. Gen. L. 7600/Org. 25 stanowiska oficerów przysposobienia wojskowego w pułkach piechoty.

Od 1926 roku, obok ustawy o powszechnym obowiązku służby wojskowej i rozporządzeń wykonawczych do niej, działalność PKU Dubno normowała „Tymczasowa instrukcja służbowa dla PKU”, wprowadzona do użytku rozkazem MSWojsk. Dep. Piech. L. 100/26 Pob.Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 40 z 23 grudnia 1930 roku, poz. 471.

W marcu 1930 roku PKU Dubno nadal podlegała DOK II w Lublinie i administrowała powiatem dubieńskim.. W grudniu tego roku PKU Dubno posiadała skład osobowy typ III.

31 lipca 1931 roku gen. dyw. Kazimierz Fabrycy, w zastępstwie ministra spraw wojskowych, rozkazem B. Og. Org. 4031 Org. wprowadził zmiany w organizacji służby poborowej na stopie pokojowej. Zmiany te polegały między innymi na zamianie stanowisk oficerów administracji w PKU na stanowiska oficerów broni (piechoty) oraz zmniejszeniu składu osobowego PKU typ I–IV o jednego oficera i zwiększeniu o jednego urzędnika II kategorii. Liczba szeregowych zawodowych i niezawodowych oraz urzędników III kategorii i niższych funkcjonariuszy pozostała bez zmianDz. Rozk. MSWojsk. Nr 23 z 31 lipca 1931 roku, poz. 290..

1 lipca 1938 roku weszła w życie nowa organizacja służby poborowej, zgodnie z którą dotychczasowa PKU Dubno została przemianowana na Komendę Rejonu Uzupełnień Dubno przy czym nazwa ta zaczęła obowiązywać 1 września 1938 roku, z chwilą wejścia w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 1938 roku o powszechnym obowiązku wojskowym.. Obok wspomnianej ustawy i rozporządzeń wykonawczych do niej, działalność KRU Dubno normowały przepisy służbowe MSWojsk. D.D.O. L. 500/Org. Tjn. Organizacja służby uzupełnień na stopie pokojowej z 13 czerwca 1938 roku. Zgodnie z tymi przepisami komenda rejonu uzupełnień była organem wykonawczym służby uzupełnień.

Komendant rejonu uzupełnień w sprawach dotyczących uzupełnień Sił Zbrojnych i administracji rezerw podlegał bezpośrednio dowódcy Okręgu Korpusu Nr II, który był okręgowym organem kierowniczym służby uzupełnień. Rejon uzupełnień nie uległ zmianie i nadal obejmował powiat dubieński.

Po ogłoszeniu mobilizacji KRU Dubno funkcjonowała na podstawie etatu pokojowego i nadal podlegała dowódcy Okręgu Korpusu Nr II. Pod względem ewidencji i uzupełnień komenda miała być przydzielona do Ośrodka Zapasowego 3 DP Leg.

Obsada personalna Poniżej przedstawiono wykaz oficerów zajmujących stanowisko komendanta Powiatowej Komendy Uzupełnień i komendanta rejonu uzupełnień oraz wykaz osób funkcyjnych (oficerów i urzędników wojskowych) pełniących służbę w PKU Dubno i KRU Dubno, z uwzględnieniem najważniejszych zmian organizacyjnych przeprowadzonych w latach 1926 i 1938. + KomendanciStopień, imię i nazwiskookres pełnienia funkcjikolejne stanowisko (dalsze losy)mjr piech. Konstanty Laskowskiod 24 III 1921ppłk tyt. płk piech. Mieczysław Kawka1923 – II 1927komendant PKU Toruńmjr piech. Hieronim ZadarnowskiIV 1927 – 30 IX 1933stan spoczynkuppłk dypl. art. inż. Kazimierz StefczykVI 1934 – VII 1935dyspozycja dowódcy OK IImjr piech. Stanisław Godycki-ĆwirkoVIII 1935 – 1939†1940 Katyń

+ Obsada personalna pozostałych stanowisk funkcyjnych w PKU w latach 1921–1925 I referentkpt. piech. Mieczysław Stefańskido VII 192343 ppkpt. / mjr piech. Hieronim Zadarnowskiod VII 1923 – II 1926kierownik I referatu II referenturzędnik wojsk. XI rangi / por. kanc. Tadeusz Penardo 1 XII 1924II referent PKU Kałuszpor. rez. piech. Zygmunt Cieśliński1 XII 1924 – II 1926kierownik II referatu oficer instrukcyjnykpt. piech. Kazimierz Derkaczdo VI 19248 pp Leg.por. rez. powoł. do sł. czyn. Wacław Mosiewiczod VI 1924 oficer ewidencyjny na powiat dubieńskiurzędnik wojsk. XI rangi Michał Gorzechowskiod 1 VI 1923por. jazdy Mikołaj Iznoskoff1 VIII – IX 192318 puł.por. piech. Franciszek I StudzińskiIX 1923 – I 1924OE Lublin PKU Lublinpor. piech. Karol Stefanowiczod I 1924por. rez. piech. powoł. do sł. czyn. Zygmunt CieślińskiIV – 1 XII 1924II referent Obsada personalna pozostałych stanowisk funkcyjnych PKU w latach 1926–1938 kierownik I referatu administracji rezerwmjr piech. Hieronim ZadarnowskiII 1926 – IV 1927komendant PKUmjr. piech. Władysław RaypertXI 1928 – IX 1930oddany do dyspozycji dowódcy OK IIkpt. piech. Władysław II Mackiewiczod IX 1930 kierownik II referatu poborowegopor. piech. Zygmunt CieślińskiII 1926 – XII 1929referent PKU Kielcekpt. piech. Władysław Tadeusz Podoski referentpor. kanc. Bogumił JakubowskiII 1926 – IV 1927kierownik kancelarii Biura Pers. MSWojsk., †1940 Charkówppor. gosp. Henryk Franciszek GrąglewskiVII 1927 – IX 1930płatnik 2 dyonu samochodów panc. Obsada personalna pozostałych stanowisk funkcyjnych KRU w latach 1938–1939kierownik I referatu ewidencjikpt. adm. (piech.) Władysław Tadeusz Podoski†1940 Katyńkierownik II referatu uzupełnieńkpt. piech. Stanisław II Jacewicz†1940 Charków W PKU Dubno na stanowisku referenta I referatu zatrudniony był por. kaw. rez. Antoni Tyjewski, który w kwietniu 1940 został zamordowany w Katyniu.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Dubno Kategoria:Wojsko Polskie II Rzeczypospolitej w Dubnie