Titanoeca – rodzaj pająków z rodziny podkamieniakowatych.
Pająki te mają karapaks w zarysie prawie prostokątny, o prostym przednim brzegu i płytkich jamkach tułowiowych. W widoku od przodu przednio-środkowa para oczu leży nieco wyżej niż przednio-boczna, a para tylno-środkowa wyraźnie wyżej niż tylno-boczna. Oczy par bocznych są większe niż rozmieszczone na planie szerszego z tyłu trapezu oczy par środkowych. Oczy przednio-środkowej pary są prawie tak duże jak pary tylno-środkowej. Odnóża kroczne mają krótkie trichobotria na nadstopiach, w tym po jednym trichobotrium przedwierzchołkowym. U samic ostatnia para odnóży ma grzebień przędny złożony z 25–30 szczecinek, ciągnący się wzdłuż całej prolateralnej strony nadstopiów. U samca grzebień ten jest słabo rozwinięty. Opistosoma (odwłok) jest krótka, owalna, wyposażona w dwuczęściowe siteczko przędne. Kądziołki przędne przedniej pary są szerokie i spłaszczone, a środkowej – bardzo wąskie.
Takson ten rozprzestrzeniony jest w Europie, palearktycznej Azji, Afryce Północnej i nearktycznej Ameryce Północnej, z pojedynczym gatunkiem znanym z Ekwadoru w krainie neotropikalnej. W Polsce stwierdzono dwa gatunki: podkamieniaka czteroplamkowego i Titanoeca spominima.
Rodzaj ten wprowadzony został w 1870 roku przez Tamerlana Thorella. Dotychczas opisano 28 gatunków:
Przypisy
Kategoria:Podkamieniakowate