thumb|Komendy rejonów uzupełnień OK IX Komenda Rejonu Uzupełnień Baranowicze (KRU Baranowicze) – organ wojskowy właściwy w sprawach uzupełnień Sił Zbrojnych II Rzeczypospolitej i administracji rezerw w powierzonym mu rejonie..
Historia komendy Na obszarze Okręgu Korpusu Nr IX funkcjonowała Powiatowa Komenda Uzupełnień Baranowicze, która obejmowała swoją właściwością powiaty: baranowicki i nieświeski. W każdym mieście powiatowym miał rezydować oficer ewidencyjny. W 1924 stanowiska ta nie zostały obsadzone..
18 listopada 1924 weszła w życie ustawa z dnia 23 maja 1924 o powszechnym obowiązku służby wojskowej., a 15 kwietnia 1925 rozporządzenie wykonawcze ministra spraw wojskowych do tejże ustawy, wydane 21 marca tego roku wspólnie z ministrami: spraw wewnętrznych, zagranicznych, sprawiedliwości, skarbu, kolei, wyznań religijnych i oświecenia publicznego, rolnictwa i dóbr państwowych oraz przemysłu i handlu. Wydanie obu aktów prawnych wiązało się z przejęciem przez władze cywilne (administracji I instancji) większości zadań związanych z przygotowaniem i przeprowadzeniem poboru. Przekazanie większości zadań władzom cywilnym umożliwiło organom służby poborowej zajęcie się wyłącznie racjonalnym rozdziałem rekruta oraz ewidencją i administracją rezerw. Do tych zadań dostosowana została organizacja wewnętrzna powiatowych komend uzupełnień i ich składy osobowe. Poszczególne komendy różniły się między sobą składem osobowym w zależności od wielkości administrowanego terenu.
Zadania i nowa organizacja PKU określone zostały w wydanej 27 maja 1925 instrukcji organizacyjnej służby poborowej na stopie pokojowej. W skład PKU Baranowicze wchodziły dwa referaty: I) referat administracji rezerw i II) referat poborowy. Nowa organizacja i obsada służby poborowej na stopie pokojowej według stanów osobowych L. O. I. Szt. Gen. 3477/Org. 25 została ogłoszona 4 lutego 1926. Z tą chwilą zniesione zostały stanowiska oficerów ewidencyjnych.
12 marca 1926 została ogłoszona obsada personalna Przysposobienia Wojskowego, zatwierdzona rozkazem Dep. I L. 6000/26 przez pełniącego obowiązki szefa Sztabu Generalnego gen. dyw. Edmunda Kesslera, w imieniu ministra spraw wojskowych. Zgodnie z nową organizacją pokojową Przysposobienia Wojskowego zostały zlikwidowane stanowiska oficerów instrukcyjnych przy PKU, a w ich miejsce utworzone rozkazem Oddz. I Szt. Gen. L. 7600/Org. 25 stanowiska oficerów przysposobienia wojskowego w pułkach piechoty.
Od 1926, obok ustawy o powszechnym obowiązku służby wojskowej i rozporządzeń wykonawczych do niej, działalność PKU Baranowicze normowała „Tymczasowa instrukcja służbowa dla PKU”, wprowadzona do użytku rozkazem MSWojsk. Dep. Piech. L. 100/26 Pob.Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 40 z 23 grudnia 1930, poz. 471.
Z dniem 1 października 1927 z PKU Mołodeczno w Wilejce został wyłączony powiat stołpecki i włączony do PKU BaranowiczeDz. Rozk. MSWojsk. Nr 28 z 14 października 1927, poz. 350.. Od tego czasu PKU Baranowicze administrowała trzema powiatami: baranowickim, nieświeskim i stołpeckim.. W grudniu 1930 komenda posiadała skład osobowy typ I.
31 lipca 1931 gen. dyw. Kazimierz Fabrycy, w zastępstwie ministra spraw wojskowych, rozkazem B. Og. Org. 4031 Org. wprowadził zmiany w organizacji służby poborowej na stopie pokojowej. Zmiany te polegały między innymi na zamianie stanowisk oficerów administracji w PKU na stanowiska oficerów broni (piechoty) oraz zmniejszeniu składu osobowego PKU typ I–IV o jednego oficera i zwiększeniu o jednego urzędnika II kategorii. Liczba szeregowych zawodowych i niezawodowych oraz urzędników III kategorii i niższych funkcjonariuszy pozostała bez zmianDz. Rozk. MSWojsk. Nr 23 z 31 lipca 1931, poz. 290..
1 lipca 1938 weszła w życie nowa organizacja służby uzupełnień, zgodnie z którą dotychczasowa PKU Baranowicze została przemianowana na Komendę Rejonu Uzupełnień Baranowicze przy czym nazwa ta zaczęła obowiązywać 1 września 1938, z chwilą wejścia w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 1938 o powszechnym obowiązku wojskowym.. Obok wspomnianej ustawy i rozporządzeń wykonawczych do niej, działalność KRU Baranowicze normowały przepisy służbowe MSWojsk. D.D.O. L. 500/Org. Tjn. Organizacja służby uzupełnień na stopie pokojowej z 13 czerwca 1938. Zgodnie z tymi przepisami komenda rejonu uzupełnień była organem wykonawczym służby uzupełnień.
Komendant rejonu uzupełnień w sprawach dotyczących uzupełnień Sił Zbrojnych i administracji rezerw podlegał bezpośrednio dowódcy Okręgu Korpusu Nr IX, który był okręgowym organem kierowniczym służby uzupełnień. Rejon uzupełnień nie uległ zmianie i nadal obejmował powiaty: baranowicki, nieświeski i stołpecki.
KRU Baranowicze otrzymała zadanie mobilizacyjne, które zostało ujęto w planie mobilizacyjnym „W”. Komendant RU był odpowiedzialny za przygotowanie całości i przeprowadzenie mobilizacji kompanii wartowniczej nr 4/93 z wyjątkiem mobilizacji materiałowej, za którą współodpowiedzialność ponosił dowódca 78 pp. Kompania wartownicza nr 4/93 wchodziła w skład baonu wartowniczego nr 93, mobilizowanego przez KRU Prużana. Kompania była mobilizowana w grupie jednostek oznaczonych kolorem zielonym. Zmobilizowana kompania pod względem ewidencyjnym należała do Ośrodka Zapasowego 20 Dywizji Piechoty.
Zgodnie z założeniami planu „W”, w razie mobilizacji, KRU Baranowicze funkcjonowała na podstawie etatu pokojowego. W czasie wojny, pod względem ewidencji i uzupełnień, przynależała do Ośrodka Zapasowego 9 Dywizji Piechoty.
Obsada personalna Poniżej przedstawiono wykaz oficerów zajmujących stanowisko komendanta Powiatowej Komendy Uzupełnień i komendanta rejonu uzupełnień oraz wykaz osób funkcyjnych (oficerów i urzędników wojskowych) pełniących służbę w PKU i KRU Baranowicze, z uwzględnieniem najważniejszych zmian organizacyjnych przeprowadzonych w 1926 i 1938. Komendanci ppłk piech. Władysław Żubrycki (1923 – XII 1924 → komendant PKU Kowel) ppłk piech. Wincenty Dziewulski (XII 1924 – XII 1926 → komendant PKU Brześć) ppłk piech. Józef Sawicz (XII 1926 – 31 XII 1928 → stan spoczynku) ppłk piech. Ludwik Łęgowski (III 1930 – ? → komendant KRU Warszawa Miasto II) mjr piech. Marian Stachelski (1939, niewola, Obóz NKWD Griazowiec)
Obsada pozostałych stanowisk funkcyjnych PKU w latach 1921–1925 I referent kpt. kanc. Zygmunt Wołosewicz (do XII 1924 → II referent PKU Gniezno) kpt. Stanisław II Stańkowski (od I 1925) II referent urzędnik wojsk. XI rangi / por. kanc. Stanisław Michalicki (7 V 1923 – VIII 1924 → kierownik kancelarii 9 SBK) por. kanc. Mieczysław I Ostrowski (1924 – II 1926 → referent) oficer instrukcyjny – por. piech. Karol Surma (od IX 1924) oficer ewidencyjny Nieśwież por. piech. Wacław Świtkowski (1 VIII – 25 X 1923 → OE Lwów Miasto PKU Lwów Miasto) por. piech. Henryk Czechowski (15 XI 1923 – I 1924 → PKU Słonim) por. piech. Piotr Nowosielski (V – IX 1924 → PKU Nisko) oficer ewidencyjny – urzędnik wojsk. XI rangi / chor. Andrzej Jaszczur (1923 – 1925) oficer ewidencyjny – urzędnik wojsk. XI rangi Józef Jakub Machaj (1923)
Obsada pozostałych stanowisk funkcyjnych PKU w latach 1926–1938 kierownik I referatu administracji rezerw i zastępca komendanta kpt. art. Edward Dawidowski (VIII 1927 – 31 XII 1931 → stan spoczynku) kpt. piech. Jan Józef Domino (XI 1931 – 1 VII 1932 → kierownik I referatu PKU Jarosław) kpt. piech. Gotlieb Albert Lotys (od 1932 – 31 VIII 1933 → stan spoczynku) kpt. piech. Jan Kazimierz Ozaist (1933, był w VI 1935, → stan spoczynku) kierownik II referatu poborowego kpt. piech. Stanisław Stankowski (od II 1926) por. kanc. Stefan Życki (do 1932 → praktyka u płatnika 78 pp) por. piech. Leopold Julian Gadkowski (był w 1932 i w VI 1935) referent por. kanc. Mieczysław I Ostrowski (II 1926 – II 1927 → kierownik kancelarii 3 DP Leg.) ppor. kanc. Józef Bauc (VII 1927 – VI 1930 → płatnik 18 pap)
Obsada pozostałych stanowisk funkcyjnych PKU w latach 1938–1939 kierownik I referatu ewidencji – kpt. adm. (piech.) Mieczysław Uzarowicz †1940 Twer kierownik II referatu uzupełnień – por. adm. (piech.) Czesław Gulczyński (1 V 1936 – 13 IX 1939)
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Baranowicze Kategoria:Wojsko Polskie II Rzeczypospolitej w Baranowiczach Kategoria:Polskie jednostki administracji wojskowej rozwiązane w 1939