Kornikojad (Nudobius) – rodzaj chrząszczy z rodziny kusakowatych i podrodziny kusaków.
Rodzaj ten został wprowadzony w 1860 roku przez Carla Gustafa Thomsona.
Chrząszcze o silnie wydłużonym ciele. Głowa ma słabo widoczne, płytkie, silnie zbieżne ku tyłowi zewnętrzne bruzdy czołowe, wyraźne środkowe bruzdy czołowe, przednią krawędź czoła między bruzdami środkowymi mocno wystającą w przód oraz słabo zaokrąglone, kilkakrotnie dłuższe od oczu skronie. Dłuższe od głowy czułki mają nasadowy człon maczugowaty, a człony od czwartego wzwyż niespłaszczone. Aparat gębowy cechują silne żuwaczki z dużym, tępym zębem pośrodku długości krawędzi wewnętrznej. Głaszczki szczękowe mają człon końcowy nieco dłuższy i nieco węższy od poprzedniego. Przedplecze ma boczny brzeg w tylnej połowie długości zagięty w dół i na poziomie przednich bioder połączony z dolną krawędzią epipleury przedtułowia. Odnóża są krępo zbudowane, o goleniach uzbrojonych kolcami.
Przedstawiciele rodzaju występują w krainach: palearktycznej, nearktycznej, neotropikalnej i etiopskiej. Żyją na drzewach. W Polsce stwierdzono tylko kornikojada świerkowego (zobacz też: kusakowate Polski)
Należy tu 45 opisanych gatunków:
Przypisy
Kategoria:Kusaki Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1860 roku