Tessa Blanchard (ur. 26 lipca 1995 w Charlotte) – amerykańska wrestlerka. Córka Tully’ego Blancharda. W latach 2018–2020 występowała w Impact Wrestling, gdzie była pierwszą kobiecą Impact World Championką w historii, ponadto jeden raz zdobyła Impact Knockouts Championship. Zdobyła także jednokrotnie AAA Reina de Reinas Championship i WOW World Championship.
Karierę zawodniczą rozpoczęła w 2014. Występuje w licznych federacjach sceny niezależnej na całym świecie, gdzie zdobyła wiele tytułów mistrzowskich, m.in. Shimmer Tag Team Championship i WSU World Championship. Kilkukrotnie pojawiła się w World Wrestling Entertainment (WWE), w tym uczestnicząc w pierwszej edycji turnieju Mae Young Classic.
Kariera wrestlerki Młodość Tessa Blanchard wychowywała się w rodzinie, która silnie związała się z wrestlingiem. Gdy miała cztery lata, jej matka, Courtney Shattuck, rozwiodła się z Tullym Blanchardem i związała się z Magnumem T.A. Ma pięcioro rodzeństwa, troje pochodzi z małżeństwa Blancharda i Shuttuck, dwójka zaś z drugiego związku jej matki. Jej dziadkiem był promotor wrestlingu, Joe Blanchard.
W okresie szkolnym interesowała się teatrem muzycznym. Z tego powodu zapisała się do Children’s Theatre of Charlotte, ponadto uczęszczała na konkursy recytatorskie dzieł Szekspira oraz grała w przedstawieniach szkolnych. Była także członkinią drużyny lekkoatletycznej. W dzieciństwie dziadek opowiadał jej często o swojej przeszłości zapaśniczej, lecz w wieku nastoletnim nie wiązała swojej przyszłości z tą rozrywką sportową. Dopiero po śmierci Joe Blancharda w marcu 2012 oraz pozytywnych przeżyciach, jakie towarzyszyły jej podczas włączenia Tully’ego Blancharda do WWE Hall of Fame w tym samym roku, postanowiła zostać wrestlerką. Ukończywszy szkołę średnią, porzuciła studia wyższe na Uniwersytecie Karoliny Północnej po roku nauki. W międzyczasie zaczęła trenować w szkółce wrestlingowej Highspots w Charlotte, gdzie poznała i uczyła się pod okiem, m.in. George’a Southa i Cedrica Alexandra. Dopiero po kilku miesiącach wyznała ten fakt swojej rodzinie. lewo|mały|Tessa Blanchard w 2014
Scena niezależna (od 2014) Początki kariery Jeden z pierwszych występów Tessy Blanchard na scenie niezależnej odbył się 5 kwietnia 2014 w federacji Trans-South Wrestling, gdzie asystowała Kameronowi Kade’owi w jego pojedynku przeciwko Alexowi Avgerinosowi. Zadebiutowała w ringu 13 czerwca 2014 podczas Queens of Combat 2, przerywając monolog Miss Rachel po jej zwycięstwie nad Amandą Rodriguez i wyzywając ją na pojedynek, który Tessa ostatecznie przegrała. Zawodniczka wygrała pierwszy turniej Super 8 ChickFight federacji East Coast Wrestling Association 11 października po zwycięstwie w finale nad Jenny Rose, jednocześnie zdobyła zawieszone ECWA Women’s Championship. Utrzymała tytuł przez 161 dni, broniąc go przeciwko Amber O'Neal (15 listopada), po czym utraciła go 21 marca 2015 na rzecz Renee Michelle. W 2015 prezentowała swoje umiejętności w wielodniowym tournée po Kanadzie federacji Atlantic Grand Prix Wrestling oraz w Chinach z Mid Atlantic Championship Wrestling (pojedynkowała się z Barbi Hayden w pierwszym meczu kobiet wyemitowanym przez telewizję chińską).
Women Superstars Uncensored (2014–2016, od 2018) Blanchard zadebiutowała w Women Superstars Uncensored 8 listopada 2014 podczas WSU Breaking Barriers III, ulegając Niyi Bareli w meczu, na szali którego znalazło się WSU Spirit Championship. Pierwsze zwycięstwo odniosła 21 lutego 2015 w walce z Sassy Stephie, następnie poniosła trzy porażki z rzędu: z Cherry Bomb o WSU World Championship (11 lipca 2015), z Hanią The Hawling Huntress (12 września 2015) i Su Yung (14 maja 2016).
Powróciła do federacji 16 czerwca 2018, gdy pokonała Mercedes Martinez, zdobywając WSU World Championship. Ze względu na niemożność obrony tytułu przez zawodniczkę federacja ogłosiła 3 grudnia, że Blanchard zawiesiła go ze skutkiem wstecznym do 18 października, bowiem od tego dnia Kris Statlander pełniła funkcję tymczasowej mistrzyni po wygraniu turnieju Just a Bunch of Hocus Pocus.
Shine Wrestling (2015–2017) Wrestlerka zadebiutowała w Shine Wrestling 3 kwietnia 2015 podczas Shine 26, ulegając Evie. Tego samego wieczoru zaatakowała Lavę Bates, co spowodowało przegraną rywalki i Jessicki Havok z Sarayą Knight i Su Yung. Pomoc udzielona antagonistkom uczyniła Blanchard nową członkinią grupy o nazwie Valkyrie, skupiającej zawodniczki odgrywające role heelów. Na Shine 27 Blanchard została pokonana przez Bates, po meczu zaś wraz z April Hunter napadły na zwyciężczynię. Podczas Shine 34 pokonała Rachel Ellering dzięki interwencji Andrei, nieco później zaś wraz z innymi zawodniczkami, w tym Su Yung, zaatakowały Jessickę Havok, którą z opresji wydobyła Allysin Kay. W następnym wydarzeniu federacji Blanchard przegrała walkę rewanżową z Ellering, po meczu zaś z Yung napadły na zwyciężczynię, jednak ich plany pokrzyżowało przybycie Kay Lee Ray. Na Shine 38 Blanchard rozproszyła uwagę sędziego, co pozwoliło Rhii O’Reilly zwyciężyć Ellering, jednak ta tego samego wieczoru wywarła zemstę na antagonistce, dokonując ingerencji w jej mecz i doprowadzając do zwycięstwa Raquel w pojedynku. Podczas Shine 39 Blanchard uległa Allysin Kay, natomiast na Shine 41, gdzie miała zmierzyć się z Theą Trinidad, nie pojawiła się z powodu problemów z wyjazdem z Wielkiej Brytanii.
Shimmer Women Athletes (od 2015) Blanchard zadebiutowała w Shimmer Women Athletes 11 kwietnia 2015 podczas Volume 73 w roli złego charakteru. Tego dnia, uzyskując pomoc ze strony Vanessy Kraven, pokonała Athenę, jednocześnie obie antagonistki utworzyły wkrótce tag team (nadano mu nazwę Mount Tessa). Athena wzięła odwet na rywalkach, najpierw zwyciężając Kraven w Volume 74 po jej dyskwalifikacji za interwencję Blanchard w pojedynku, zaś w Volume 75 wygrała z drugą przeciwniczką. Członkinie Mount Tessy wzięły udział w turnieju, na którego szali znalazło się miano pretendentek do Shimmer Tag Team Championship. W pierwszym spotkaniu uporały się z Mią Yim i Levą Bates (Volume 77), jednak w finale musiały uznać wyższość zespołu złożonego z Evie i Heidi Lovelace (Volume 78). W pojedynkach indywidualnych Blanchard i Kraven wielokrotnie towarzyszyły sobie nawzajem przy ringu, nierzadko stosując niedozwolone metody, aby zyskać przewagę nad rywalkami. W Volume 85 Mount Tessa zaatakowała za kulisami Kellie Skater, która miała być przeciwniczką w walce wieczoru z Madison Eagles, Shimmer Championką, o najważniejszy tytuł mistrzowski federacji. Blanchard zajęła miejsce kontuzjowanej wrestlerki, lecz poniosła porażkę z Eagles w nieco ponad 30 sekund.
W Volume 89 Mount Tessa wygrała z Team Slap Happy (Evie i Heidi Lovelace), zostając nowymi Shimmer Tag Team Championkami. Ich panowanie trwało 363 dni do 11 listopada 2017, gdy w Volume 97 utraciły tytuły na rzecz Totally Tubular Tag Team (Delilah Doom i Leva Bates). Obroniły tytuł sześciokrotnie, pokonując BaleSpin (Xandra Bale i KC Spinelli) – Volume 90, dwukrotnie Fly High WDSS (Kay Lee Ray i Mia Yim) – Volume 91 i Volume 92, The Killer Deatch Machines (Jassicka Havok i Nevaeh) – Volume 93, Fire And Nice (Britt Baker i Chalsea Green) w wyniku dyskwalifikacji przeciwniczek – Volume 94 oraz w Fire And Nice, Paradise Lost (Angel Dust i Courtney Rush) i Totally Tubular Tag Team w Four Way Elimination matchu – Volume 95. Tag team Blanchard i Kraven rozpadł się w chwili przegrania tytułów mistrzowskich. Zawodniczki wszczęły bójkę między sobą, rozpoczynając spór, który został rozstrzygnięty w Volume 99 po zwycięstwie Kraven nad Blanchard w Lumberjack matchu.
W Volume 100 Blanchard zmierzyła się w przegranym pojedynku z Shazzą McKenzie o Heart of Shimmer Championship, następnie w Volume 103 wrestlerka zawiązała sojusz z Indi Hartwell o nazwie Undeniably Impressive i wspólnie odniosły zwycięstwo nad The Sinister Sweethearts (Brittany Blake i Samantha Heights). Obie wrestlerki przegrały w Volume 107 z Team Sea Stars (Ashley Vox & Delmi Exo), po czym w następnym odcinku Blanchard pokonała Kay Lee Ray. W Volume 113 wygrała z Britt Baker.
Lucha Underground (2016) Zawodniczka zadebiutowała w Lucha Underground 9 stycznia 2016 podczas nagrań do programu telewizyjnego federacji, przegrywając dark match z Ivelisse, następnie 23 kwietnia wspólnie z Princem Pumą wygrali dark Tag Team match z Martym Martinezem i Mariposą.
Queens of Combat (2014–2018) Blanchard kontynuowała współpracę z Queens of Combat, walcząc 30 listopada 2014 w przegranym pojedynku z Mickie James podczas QoC 3, następnie zaś tym samym rezultatem zakończyła się jej potyczka z Crazy Mary Dobson na QoC 4. W kolejnych dwóch wydarzeniach federacji odniosła zwycięstwa nad Hanią The Howling Huntress i LuFisto w turnieju, który miał wyłonić pierwszą Queens of Combat Championkę. W półfinale zawodów, odbywających się 29 listopada 2015, wygrała z Jessicką Havok, po czym tego samego dnia uległa w finale Taeler Hendrix. W innych walkach o mistrzostwo, stoczonych 1 kwietnia 2016 i 20 stycznia 2018, musiała uznać wyższość odpowiednio Hendrix i Su Yung.
Inne federacje niezależne lewo|mały|Tessa Blanchard jako CWF Women’s Championka W swojej karierze posiadała wiele tytułów mistrzowskich w niewymienionych wyżej federacjach niezależnych: EWA Heavyweight Championship, EWA Florida Heavyweight Championship, APWA World Ladies Championship, Remix Pro Fury Championship, PWX Women’s Championship, WC Sideshow Championship, WC Lady Of The Ring Championship, CWF Women’s Championship, Zelo Pro Women’s Championship, PCW ULTRA Women’s Championship. W walce o zawieszone Phoenix Of RISE Championship pokonała 7 lipca 2018 Mercedes Martinez na RISE 9: RISE Of The Knockouts w 30–minutowym Iron Man matchu. Trzy miesiące później, 19 października, uległa tej samej zawodniczce w 75–minutowej odmianie wspomnianego meczu na RISE 10: Insanity. Był to najdłuższy pojedynek w historii kobiecego wrestlingu. Ponadto zanotowała udany występ w turnieju Kings And Queens Tournament, zorganizowanym przez Lucky Pro Wrestling 15 listopada 2015, gdy wraz z Anthonym Greene’em, pokonali Alexxis Nevaeh i Scotty’ego Slade’a, Delmi Exo i Verna Vicallo, a w finale Davienne i Travisa Gordona. W drugiej odsłonie zawodów Super 8 ChickFight federacji ECWA, odbywającego się 17 października 2015, doszła do finału, w którym poniosła porażkę z Deonną Purrazzo.
1 września 2018 wzięła udział w gali All In, pokonując Madison Rayne, Chelsea Green i Britt Baker.
WWE (2014–2015, 2016, 2017) Blanchard pojawiła się pierwszy raz w WWE w odcinku SmackDown z 16 maja 2014, gdy znalazła się w grupie postaci towarzyszących Adamowi Rose’owi, noszących nazwę Rosebuds. W międzyczasie zmierzyła się z Chasity Taylor w tryoucie dla federacji. Pod koniec tego roku uczestniczyła w kolejnej próbie umiejętności zorganizowanej przez WWE, natomiast 8 grudnia ponownie znalazła się w Rosebuds podczas prezentowania przez Rose’a na Raw nominacji i zwycięzców kategorii „LOL moment of the year”. Tę samą rolę odgrywała w odcinku Main Eventu (30 grudnia), jak i SmackDown (2 stycznia 2015).
Zawodniczka zadebiutowała w ringu WWE w brandzie rozwojowym federacji, NXT, 13 kwietnia 2016 w przegranym starciu z Alexą Bliss. Tym samym rezultatem zakończyły się jej mecze z Nią Jax (4 maja) i Carmellą (15 czerwca). 28 listopada pojawiła się w odcinku Raw w segmencie w barze z udziałem Sheamusa i Cesaro.
Blanchard była jedną z uczestniczek turnieju Mae Young Classic. 13 lipca 2017 (emisja odbyła się 28 sierpnia tr.) odpadła w pierwszej rundzie zawodów za sprawą przyszłej zwyciężczyni, Kairi Sane. Dzień później połączyła siły z Jazzy Gabert, Kay Lee Ray w zwycięskim dark matchu przeciwko Marti Belle, Santanie Garrett i Sarah Logan (emisja odbyła się 11 września).
World Wonder Ring Stardom (2016–2017)