Edward Dziemianowicz pseudonim „Czarny” (ur. 1923 w Łapach, zm. 2 września 2018) – polski żołnierz podziemia niepodległościowego w czasie II wojny światowej oraz powojennego podziemia antykomunistycznego.
Życiorys Od 1942 działał w podziemiu niepodległościowym w ramach Armii Krajowej, zaś po zakończeniu okupacji niemieckiej z polecenia swoich przełożonych podjął jesienią 1944 roku, pracę w Milicji Obywatelskiej, zaś w styczniu 1945 rozpoczął pracę w Urzędzie Bezpieczeństwa, by ostatecznie cztery miesiące później zdezerterować wraz z bronią. Był żołnierzem w oddziale kapitana Kazimierza Kamieńskiego ps. „Huzar” w ramach którego brał udział w licznych akcjach zbrojnych. W 1949 został aresztowany, a następnie skazany na 15 lat więzienia, które opuścił po odwilży popaździernikowej w 1956.
Po transformacji systemowej w Polsce, był między innymi członkiem Społecznego Komitetu ds. Uczczenia Śmierci st. strz. Lucjana Niemyjskiego „Krakusa”, a w sierpniu 2013 brał udział w uroczystości odsłonięcia pomnika Lucjana Niemyjskiego w Łapach. Relacja Edwarda Dziemianowicza znalazła się także w wydanej nakładem Miasta i Gminy Łapy monografii Piotra Sobieszczaka pt. Łapy. Miasto przy kolei.
We wrześniu 2014, Dziemianowicz został laureatem przyznawanej przez Instytut Pamięci Narodowej Nagrody Honorowej „Świadek Historii”.
Wybrane odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Medal za Zasługi dla Obronności Kraju
Przypisy
Kategoria:Ludzie urodzeni w Łapach Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej Kategoria:Żołnierze i działacze podziemia antykomunistycznego (1944–1956) Kategoria:Urodzeni w 1923 Kategoria:Zmarli w 2018