HMS Fancy – brytyjski trałowiec z okresu II wojny światowej, jedna ze 110 zbudowanych jednostek typu Algerine. Okręt został zwodowany 5 kwietnia 1943 roku w stoczni Blyth Shipbuilding Company w Blyth, a do służby w Royal Navy wszedł 21 listopada 1943 roku z numerem burtowym J308. W 1950 roku trałowiec sprzedano Belgii, a do służby w Belgijskiej Marynarce Wojennej wszedł pod nazwą „A.F. Dufour” (M903) 9 sierpnia 1951 roku. Jednostka została wycofana ze służby w 1957 roku i od roku 1959 pełniła rolę hulku jako „Nzadi”, po czym została zatopiona w Kongo w 1980 roku.

Projekt i budowa HMS „Fancy” był jedną ze 110 zbudowanych jednostek typu Algerine, znacznie większych od budowanych na początku wojny okrętów typu Bangor. Nowy typ stanowił powrót do budowy pełnomorskich trałowców wielkości przedwojennego typu Halcyon, zdolnych nie tylko do wykonywania zdań trałowych, lecz także do walki z okrętami podwodnymi i eskortowania konwojów. Cena za uniwersalność okazała się jednak wysoka, gdyż koszt budowy trałowca typu Algerine był dwukrotnie większy niż korwety typu Flower.

HMS „Fancy” zbudowany został w stoczni Blyth Shipbuilding Company w Blyth. Stępkę okrętu położono 22 lipca 1942 roku, został zwodowany 5 kwietnia 1943 roku, a ukończono go 21 listopada 1943 roku.

Dane taktyczno-techniczne Okręt był oceanicznym trałowcem, przeznaczonym także do zadań eskortowych i zwalczania okrętów podwodnych. Długość całkowita wynosiła 68,6 metra, szerokość 10,8 metra i zanurzenie maksymalne 3,2 metra (3,58 metra ze śrubami). Wyporność standardowa wynosiła pomiędzy 940 a 1040 ton, zaś pełna 1225–1335 ton. Okręt napędzany był przez dwa zestawy turbin parowych z przekładniami o łącznej mocy 2000 KM, do których parę dostarczały dwa trójwalczakowe kotły Admiralicji. Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 16,5 węzła. Okręt zabierał maksymalnie zapas 235 ton mazutu, co zapewniało zasięg wynoszący 6000 Mm przy prędkości 12 węzłów.

Uzbrojenie artyleryjskie jednostki składało się z pojedynczego działa uniwersalnego kal. 102 mm (4 cale) QF HA Mark V L/45 umieszczonego na dziobie. Uzbrojenie przeciwlotnicze składało się z czterech pojedynczych lub czterech podwójnych działek automatycznych Oerlikon kal. 20 mm L/70 Mark II/IV. Broń ZOP stanowiły cztery miotacze i dwie zrzutnie bomb głębinowych (z łącznym zapasem do 92 bg). W celu zwalczania min okręt przenosił trały. Wyposażenie radioelektroniczne obejmowało radar oraz sonar.

Załoga okrętu liczyła od 85 do 138 oficerów, podoficerów i marynarzy.

Służba Okręt wszedł do służby w Royal Navy w listopadzie 1943 roku, otrzymując numer taktyczny J308. Na początku lat. 50 trałowiec sprzedano Belgii (wraz z bliźniaczymi jednostkami „HMS Cadmus”, „HMS Liberty”, „HMS Ready”, „HMS Rosario” oraz „HMS Spanker”) i 9 sierpnia 1951 roku przyjęto go do służby w Belgijskiej Marynarce Wojennej pod nazwą „A.F. Dufour” (numer taktyczny M903). Uzbrojenie okrętu w tym okresie stanowiło pojedyncze działo kal. 102 mm oraz cztery działka Bofors kal. 40 mm L/60 Mark 7, a jego załoga liczyła 101 osób. Jednostka oprócz zadań trałowych pełniła też funkcję patrolowca. Okręt został wycofany ze służby w 1957 roku, a od roku 1959 pełnił rolę hulku jako „Nzadi”. Jednostka została zatopiona w Kongo w 1980 roku.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Belgijskie trałowce typu Algerine Kategoria:Brytyjskie okręty z okresu II wojny światowej Kategoria:Brytyjskie trałowce typu Algerine