thumb|Jan Frąckowiak - grób w Lesznie Jan Frąckowiak (ur. 26 listopada 1898 roku w Grońsku koło Nowego Tomyśla, zm. 15 czerwca 1970 roku w Lesznie) – starszy sierżant Wojska Polskiego, powstaniec wielkopolski, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się w rodzinie Andrzeja i Marianny z Brychów.

Około 1915 został wcielony do armii niemieckiej i odbywał służbę w Głogowie, prawdopodobnie w 58 pułku piechoty. Po odbyciu wstępnych ćwiczeń, został skierowany do walk frontowych. Brał udział w bitwach pod Dunkierką i Verdun, gdzie po raz pierwszy w dziejach użyto gazów bojowych i on również padł ofiarą tych gazów, do końca życia miał problemy ze wzrokiem.

Pod koniec wojny został wysłany do szpitala w związku z problemami z oczami. W tym samym czasie wybuchło powstanie wielkopolskie i został skierowany do walk z powstańcami w rejon Zbąszynka, gdzie przeszedł na stronę powstańców. Od 4 stycznia do 20 lutego 1919 brał czynny udział z bronią w ręku na odcinku zbąszyńskim Grupy Zachodniej. Jako podoficer przeszedł szlak bojowy 2 pułku Strzelców Wielkopolskich, przemianowanego następnie na 56 pułk piechoty wielkopolskiej. W 1920 roku został skierowany na front wschodni do walki z bolszewikami. Brał udział w walkach pod Bobrujskiem na froncie litewsko-białoruskim. Wyróżnił się 17 września 1920 w ataku na wieś Bereza za co odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w 55 pułku piechoty wielkopolskiej, który stacjonował w Krotoszynie. W 1938 roku, w stopniu starszego sierżanta, został przeniesiony do rezerwy. Zwolnie ze służby miało związek z pogarszającym się stanem zdrowia na skutek zatrucia iperytem na froncie zachodnim. We wrześniu 1939 próbował bezskutecznie dołączyć do swojego pułku.

Okupację spędził w Lesznie, w którym już pozostał do końca życia. W czasie okupacji organizował pomoc dla jeńców angielskich, przebywających w obozach jenieckich koła Leszna. W 1945 roku organizował w Lesznie Straż Obywatelką, której był pierwszym komendantem. Był instruktorem przysposobienia wojskowego w gimnazjum i liceum w Lesznie. Od 1948 roku był prześladowany za poglądy piłsudczykowskie (był delegatem pułku na Pogrzeb Józefa Piłsudskiego w 1935 r.), a w konsekwencji został pozbawiony pracy. Utrzymywał się z uposażenia stróża w żwirowni. Zmarł 15 czerwca 1970 roku w Lesznie. Został pochowany na tamtejszym cmentarzu, w kwaterze Powstańców Wielkopolskich.

W 1923 roku zawarł związek małżeński Heleną z Leczykiewiczów (ur. 2 maja 1900 roku w Krotoszynie), z którą miał troje dzieci: Henryka, Zbigniewa i Marię.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 456 – 19 lutego 1921 Krzyż Walecznych Wielkopolski Krzyż Powstańczy – 6 grudnia 1957

Przypisy

Bibliografia

Frąckowiak Kawaler Virtuti Militari https://a-philips.blogspot.com/2009/12/jan-frackowiak-kawaler-virtuti-militari.html Kwartalnik Nowotomyski 2006 Express Poznański, 31.01.1991

Kategoria:Ludzie związani z Lesznem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym Kategoria:Podoficerowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Cesarstwa Niemieckiego w I wojnie światowej Kategoria:Powstańcy wielkopolscy (1918–1919) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1898 Kategoria:Zmarli w 1970 Kategoria:Żołnierze Armii Wielkopolskiej Kategoria:Żołnierze 56 Pułku Piechoty Wielkopolskiej