23 Dywizja Flak (niem. 23. Flak-Division) – niemiecka dywizja artylerii przeciwlotniczej z okresu II wojny światowej.
Historia Jednostkę utworzono 10 października 1943 r. w Bobrujsku na bazie sztabu rozwiązanej 22 Dywizji Polowej Luftwaffe. Początkowo zapewniała obronę przeciwlotniczą Grupie Armii Środek, jej pododdziały stacjonowały w Baranowiczach i Mińsku. Po rozgromieniu Grupy Armii Środek przez ofensywę sowiecką latem 1944 r. dywizję przeniesiono w rejon Warszawa-Poznań-Radom by wspierała 9 Armię. Pod koniec wojny dywizja walczyła nadal w zachodnich Niemczech, poddała się pod Döbritz w maju 1945 r.
Skład bojowy dywizji marzec 1943 22 pułk Flak (Flak-Regiment 22) 31 pułk Flak (Flak-Regiment 31) 101 pułk Flak (Flak-Regiment 101) 125 pułk Flak (Flak-Regiment 125) 143 lotniczy batalion łączności (Luftnachrichten-Abteilung 143) 1945 7 pułk Flak (Flak-Regiment 7) 23 pułk Flak (Flak-Regiment 23) 34 pułk Flak (Flak-Regiment 34) 35 pułk Flak (Flak-Regiment 35) 53 pułk Flak (Flak-Regiment 53) 182 pułk Flak (Flak-Regiment 182) pułk Flak Wegener dywizyjne oddziały zaopatrzenia
Dowódcy dywizji Oberst Hans-Wilhelm Fichter (od 10 października 1943), Generalleutnant Walter Kathmann (od 21 sierpnia 1944), Oberst Oskar Vorbrugg (od 24 października 1944), Generalmajor Kurt Andersen (od 30 stycznia 1945 do kapitulacji)
Bibliografia
Leksykon Wehrmachtu
Kategoria:Dywizje Flak Kategoria:Niemieckie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1943 Kategoria:Niemieckie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1945 Kategoria:Historia Bobrujska