Niewidzialne miasta (wł. Le Città Invisibili) – powieść autorstwa Itala Calvina wydana w 1972. Pierwsze polskie wydanie ukazało się w 1975 w tłumaczeniu Aliny Kreisberg. Powieść wywarła wpływ na literatrurę, sztukę wizualną, badania teoretyczne, architekturę i urbanistykę.
Opis Książka jest zbiorem wyimaginowanych relacji z podróży, które Marco Polo składa Kubłaj-chanowi. Podzielona jest na pięćdziesiąt pięć opisów miast i zawiera dodatkowo dziewięć mikroopowieści ramowych, razem daje to liczbę sześćdziesiąt cztery, czyli liczbę pól na szachownicy. Kubłaj-chan używa jej jako modelu swojego imperium. Miasta są nazwane żeńskimi imionami i są przydzielone do jedenastu kategorii. Każdą relację można zlokalizować dzięki trzem parametrom. Są to: numer rozdziału (cyfra rzymska), seria oraz kolejność w jej obrębie (cyfra arabska).
Polska recepcja Niewidzialne miasta odbiły się szerokim echem w Polsce. Odwołuje się do nich wielu pisarzy (m.in. Sylwia Chutnik, Jacek Dehnel, Agnieszka Drotkiewicz, Magdalena Tulli). W 2014 książka była główną bohaterką festiwalu Warszawa czyta. Według Joanny Kułakowskiej jest to utwór paraboliczny, przedstawiany jako powieść, choć nie jest nią w pełni. Pisarz przedstawia w historii alegoryczne opisy wyimaginowanych miast, które są częścią układanki, elementami o ukrytym znaczeniu, znakami i sybolami do rozszyfrowania.
Przypisy
Kategoria:Włoskie powieści Kategoria:Powieści Itala Calvina Kategoria:Powieści z 1972