mały|upright=1.2|Położenie Polski i Islandii w Europie Stosunki polsko-islandzkie – stosunki dyplomatyczne pomiędzy Polską a Islandią. Oba państwa są członkami Europejskiego Obszaru Gospodarczego, NATO, Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju oraz Organizacji Narodów Zjednoczonych.
Historia Pierwszy znany kontakt Islandii z Polską rozpoczął się w 1613 roku, kiedy to członek Jednoty Braci Czeskich zamieszkały w Polsce, Daniel Vetter, z powodów prześladowań religijnych wyjechał na Islandię i spędził znaczną część czasu na tej wyspie. W 1638 roku opublikował książkę o polskim tytule „Islandia, Albo Krótkie opisanie Wyspy Islandiy” (opublikowana została w Lesznie) o swojej podróży w kraju. W XIX wieku polski pisarz Edmund Chojecki przybył na Islandię jako sekretarz przyszłego francuskiego cesarza Napoleona III. W 1857 roku Chojecki opublikował książkę w języku francuskim, opisując swoje podróże i doświadczenie w Islandii. mały|Premier Islandii Kristrún Frostadóttir i premier Polski Donald Tusk podczas konferencji prasowej w Warszawie, 2026 mały|Ambasada RP w Reykjaviku (2020) W 1924 r. Islandia i Polska podpisały traktat handlowy. Przed końcem II wojny światowej Islandia uznała polski tymczasowy rząd jedności narodowej w lipcu 1945. Stosunki dyplomatyczne między dwoma narodami zostały oficjalnie ustanowione w styczniu 1946. W 1956 r. Polska otworzyła konsulat w Reykjaviku, który pozostawał otwarty do 1981 roku. W 2008 r. Polska ponownie otworzyła konsulat generalny w Reykjavíku. Od 1 kwietnia 2013 r. w jego miejsce utworzono ambasadę. Islandia otworzyła swoją placówkę dyplomatyczną w Warszawie 1 grudnia 2022 r..
Migracja W latach sześćdziesiątych polscy migranci zaczęli przyjeżdżać na Islandię, aby pracować w stoczniach na terenie całej wyspy. Potrzeba pracy spowodowała, że Islandia zaczęła masowo rekrutować polskich pracowników w latach 80. Na początku XXI społeczność polska liczyła ponad 20 000 osób. Po islandzkim kryzysie finansowym w latach 2008–2011 społeczność polska zmniejszyła się o połowę, jednak obecnie obywatele Polski stanowią 6% ogółu mieszkańców wyspy, a polscy mieszkańcy stanowią największą społeczność zagraniczną w Islandii.
Współpraca gospodarcza Gospodarcze umowy dwustronne Od momentu wejścia Polski do UE (1 maja 2004 r.) współpraca gospodarcza realizowana jest na podstawie Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG) wraz z poprawkami wynikającymi z rozszerzenia EOG o 10 krajów nowo przystępujących (Protokół do EOG w sprawie rozszerzenia wszedł w życie 6 grudnia 2005 r.). Z dniem 1 maja 2006 r. Islandia zniosła wszelkie ograniczenia w dostępie do rynku pracy dla obywateli nowych państw członkowskich UE, w tym Polski.
Nie straciły ważności bilateralne umowy między Polską a Islandią, których nie obejmuje kompetencja Wspólnoty, w tym: Umowa w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku z 19.06.1998r. (Dz.U. 1999 nr 79, poz. 890).
Dwustronna wymiana handlowa + Wymiana handlowa w latach 2018-2023 (mln EUR) Rok 2018 2019 2020 2021 2022 2023 Eksport z Polski 106 167,5 90,3 111,3 170,6 165,6 Import z Islandii 231,8 193,1 220 378,6 454,6 300,7 Obroty 337,7 360,6 310,3 489,9 624,2 466,3 Saldo -126 -129,7 -267,3 -284 -135,1 -42,4 Wymiana towarowa między Polską a Islandią charakteryzuje się dużą koncentracją w kilku wiodących branżach skutkując dużymi fluktuacjami. W latach 2018-2023 każdego roku notowane saldo dodatnie po stronie Islandii. Polski eksport w 2023 roku obejmował przede wszystkim: wyroby metalurgiczne, głównie z żeliwa, stali (19,4%), maszyny i urządzenia mechaniczne i elektryczne (16,7%), pojazdy nieszynowe i ich części (14,8%) oraz gotowe artykuły spożywcze, napoje, alkohole i wyroby tytoniowe (9,4%). Natomiast w imporcie z Islandii dominowały wyroby metalurgiczne (głównie aluminium i wyroby z aluminium) oraz ryby.
Przypisy