Emtrycytabina () – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny z grupy analogów nukleozydów, fluorowa pochodna lamiwudyny. Jest prolekiem stosowanym w leczeniu zakażeń ludzkim wirusem niedoboru odporności.
Mechanizm działania Emtrycytabina zostaje przekształcona wewnątrzkomórkowo w procesie fosforylacji oksydacyjnej w czynny metabolit trójfosforan emtrycytabiny. Trójfosforan emtrycytabiny jest kompetencyjnym inhibitorem odwrotnej transkryptazy ludzkiego wirusa niedoboru odporności (HIV-1).
Zastosowanie leczenie zakażeń ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV-1) jednocześnie z innymi przeciwretrowirusowymi produktami leczniczymi u dorosłych i dzieci w wieku 4 miesięcy i starszych. Emtrycytabina znajduje się na wzorcowej liście podstawowych leków Światowej Organizacji Zdrowia () (2017).
Emtrycytabina jest dopuszczona do obrotu w Polsce (2018).
Działania niepożądane Emtrycytabina może powodować następujące działania niepożądane u ponad 10% pacjentów: biegunka, ból głowy, zwiększona aktywność kinazy kreatynowej oraz nudności, natomiast u dzieci dodatkowo występowały niedokrwistość i przebarwienie skóry.
Przypisy
Kategoria:Inhibitory odwrotnej transkryptazy Kategoria:Leki przeciwretrowirusowe Kategoria:Leki z listy leków podstawowych Światowej Organizacji Zdrowia Kategoria:Oksatiolany Kategoria:Pochodne nukleozydów Kategoria:Pirymidony Kategoria:Proleki Kategoria:Związki fluoroorganiczne