Andrzej Mańkowski (ur. 27 listopada 1900 w Karczewie, zm. 23 grudnia 1980 w Żabnie) – polski robotnik rolny, powstaniec wielkopolski.
Życiorys Był synem Józefa i Agnieszki z domu Dudziak. Służył w armii pruskiej (piechota) od 14 czerwca 1918 do 15 grudnia 1918 jako szeregowy. 5 stycznia 1919 zgłosił się na ochotnika do Powiatowej Komisji Uzupełnień w Kościanie, by walczyć w powstaniu wielkopolskim. Służył w 7 dywizjonie taborów w Poznaniu (w szpitalu dla koni nr 14). Walczył na Cytadeli, w okolicach fortu Grolmann i w bitwie o Ławicę. Rozbrajał grenadierów niemieckich. Po zakończeniu powstania służył w szpitalu dla koni nr 1. 10 grudnia 1921 przeniesiono go do rezerwy. 14 września 1924 ożenił się z Marią Dominiczak. Pracował jako włodarz w brodnickim majątku hrabiego Mańkowskiego. Pozostał w nim przez okres II wojny światowej, a także po nacjonalizacji po 1945. W 1974, po śmierci żony, przeniósł się do Żabna, gdzie zmarłRadosław Franczak, Bogusław Kuik, Maciej Włodarski, Przywróćmy pamięć o bohaterach Ziemi Brodnickiej - powstańcach wielkopolskich, Unia Gospodarcza Regionu Śremskiego, Śrem, 2017, s. 24-25.
Rodzina Z Marią Dominiczak miał piątkę dzieci: trzy córki (Marię, Teresę i Wandę) i dwóch synów (Wawrzyńca i Jerzego).
Odznaczenia Odznaka Pamiątkowa Wojsk Wielkopolskich (1921), Złoty Krzyż Zasługi (1978), Medal 40-lecia PRL (1985) - pośmiertnie, Wielkopolski Krzyż Powstańczy, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.
Przypisy
Kategoria:Polscy robotnicy Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Cesarstwa Niemieckiego w I wojnie światowej Kategoria:Powstańcy wielkopolscy (1918–1919) Kategoria:Ludzie związani z Poznaniem Kategoria:Odznaczeni Odznaką Pamiątkową Wojsk Wielkopolskich Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 40-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Urodzeni w 1900 Kategoria:Zmarli w 1980